venja – Icelandic verb conjugation

Icelandic verb forms of venja

Nominal Forms

Infinitive: venja
First participle: hafa vanið
Second participle: vanið

Cognates

-

Indicative

Present

égven
þúvenur
hannvenur
viðvenjum
þiðvenjið
þeirvenja

Perfect

éghef vanið
þúhefur vanið
hannhefur vanið
viðhöfum vanið
þiðhafið vanið
þeirhafa vanið

Past

égvandi
þúvandir
hannvandi
viðvöndum
þiðvönduð
þeirvöndu

Pluperfect

éghafði vanið
þúhafðir vanið
hannhafði vanið
viðhöfðum vanið
þiðhöfðuð vanið
þeirhöfðu vanið

Future

égmun venja
þúmunt venja
hannmun venja
viðmunum venja
þiðmunuð venja
þeirmunu venja

Future Perfect

égmun hafa vanið
þúmunt hafa vanið
hannmun hafa vanið
viðmunum hafa vanið
þiðmunuð hafa vanið
þeirmunu hafa vanið

Subjunctive

Present

égvenji
þúvenjir
hannvenji
viðvenjum
þiðvenjið
þeirvenji

Perfect

éghafi vanið
þúhafir vanið
hannhafi vanið
viðhöfum vanið
þiðhafið vanið
þeirhafi vanið

Past

égvendi
þúvendir
hannvendi
viðvendum
þiðvenduð
þeirvendu

Pluperfect

éghefði vanið
þúhefðir vanið
hannhefði vanið
viðhefðum vanið
þiðhefðuð vanið
þeirhefðu vanið

Conditional

Present

égmundi venja
þúmundir venja
hannmundi venja
viðmundum venja
þiðmunduð venja
þeirmundu venja

Past conditional

égmundi hafa vanið
þúmundir hafa vanið
hannmundi hafa vanið
viðmundum hafa vanið
þiðmunduð hafa vanið
þeirmundu hafa vanið

Imperative

þúven
viðvenjum
þiðvenjið

Sample Sentences

  • Hvað? Komdu. -Það er framorðið. -Frægðin er dýr. Því verður að venjast. (The Karate Kid Part II)
  • já þá er þetta vandamál. -En ég skal bara skilja eftir skammt af morfíni. (Volcano)
  • -Seinn'í kvöld -En ég hef samt engu lokið (Merrily We Roll Along)

Etymology

From Old Norse venja, from Proto-Germanic *wanjaną, whence also English wean. See: Proto-Germanic '*wanjaną'.

Verbs referencing "venja"

English wean.

Verbs similar to 'venja'

veðja, vefja, vekja, velja, verja, þenja, benda, berja, deyja, dvelja,

Translations