Nominal Forms
Infinitive: erbarmen
Past Participle: geerbarm(e)t
Present participle: erbarmende
Cognates
-
Indicative
Present
| ich | erbarme |
| du | erbarmest |
| ër | erbarmet |
| wir | erbarmen |
| ir | erbarmet |
| sie | erbarment |
Past
| ich | erbarmete; erbarmte |
| du | erbarmetest; erbarmtest |
| ër | erbarmete; erbarmte |
| wir | erbarmeten; erbarmten |
| ir | erbarmetet; erbarmtet |
| sie | erbarmeten; erbarmten |
Subjunctive
Present
| ich | erbarme |
| du | erbarmest |
| ër | erbarmet |
| wir | erbarmen |
| ir | erbarmet |
| sie | erbarmen |
Past
| ich | erbarmete; erbarmte |
| du | erbarmetest; erbarmtest |
| ër | erbarmete; erbarmte |
| wir | erbarmeten; erbarmten |
| ir | erbarmetet; erbarmtet |
| sie | erbarmeten; erbarmten |
Imperative
| du | erbarmes |
| wir | erbarmen |
| ir | erbarmet |
Etymology
Verbs referencing "erbarmen"
German, old spelling
erbarmen.
Verbs similar to 'erbarmen'
erren,
bannen,
brimmen,
derren,
ergetzen,
graben,
grimmen,
krimmen,
tragen,
verderben,
Nibelungen Lied References