bellen – Dutch verb conjugation

Dutch verb forms of bellen

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: bellen
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: bellend
Past participle - Verleden deelwoord: gebeld

Cognates

See the 2 cognates of bellen

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ikbel
jijbelt
hijbelt
wijbellen
julliebellen
zijbellen

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ikheb gebeld
jijhebt gebeld
hijheeft gebeld
wijhebben gebeld
julliehebben gebeld
zijhebben gebeld

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ikbelde
jijbelde
hijbelde
wijbelden
julliebelden
zijbelden

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ikhad gebeld
jijhad gebeld
hijhad gebeld
wijhadden gebeld
julliehadden gebeld
zijhadden gebeld

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ikzal bellen
jijzult bellen
hijzal bellen
wijzullen bellen
julliezullen bellen
zijzullen bellen

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ikzal gebeld hebben
jijzult gebeld hebben
hijzal gebeld hebben
wijzullen gebeld hebben
julliezullen gebeld hebben
zijzullen gebeld hebben

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ikzou bellen
jijzou bellen
hijzou bellen
wijzouden bellen
julliezouden bellen
zijzouden bellen

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ikzou gebeld hebben
jijzou gebeld hebben
hijzou gebeld hebben
wijzouden gebeld hebben
julliezouden gebeld hebben
zijzouden gebeld hebben

Imperative - Gebiedende wijs

jijbel

Translations

  • ring, (intr.) to produce a resonant sound
  • telephone, to call someone
  • Synonyms & Antonyms

    Synonyms

    opbellen
    telefoneren

    Sample Sentences

    Etymology

    From Middle Dutch bellen. Equivalent to bel + -en.

    Verbs referencing "bellen"

    English give someone a bell.

    Additional Information