rocettan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of rocettan

Infinitive

roċettan
roċettenne

Participles

Presentroċettende
Past(ġe)roċeted; (ġe)roċett; (ġe)roċet

Indicative

Present

1st sing.roċette
2nd sing.roċetst
3rd sing.roċett; roċet
1st plur.roċettaþ
2nd plur.roċettaþ
3rd plur.roċettaþ

Past

1st sing.roċette
2nd sing.roċettest
3rd sing.roċette
1st plur.roċetton
2nd plur.roċetton
3rd plur.roċetton

Subjunctive

Present

1st sing.roċette
2nd sing.roċette
3rd sing.roċette
1st plur.roċetten
2nd plur.roċetten
3rd plur.roċetten

Past

1st sing.roċette
2nd sing.roċette
3rd sing.roċette
1st plur.roċetten
2nd plur.roċetten
3rd plur.roċetten

Imperative

Singularroċete
Pluralroċettaþ

Verbs conjugated like 'rocettan'

rocettan,

Etymology

From Proto-Germanic *rukatjaną, from Proto-Indo-European *h₁rewg-.

Verbs referencing "rocettan"

Icelandic jórtra, Latin ructo, Proto-Slavic rygati.

Sample Sentences

Cognates

See the 2 cognates of rocettan