licettan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of licettan

Infinitive

līċettan
līċettenne

Participles

Presentlīċettende
Past(ġe)līċeted; (ġe)līċett; (ġe)līċet

Indicative

Present

1st sing.līċette
2nd sing.līċetst
3rd sing.līċett; līċet
1st plur.līċettaþ
2nd plur.līċettaþ
3rd plur.līċettaþ

Past

1st sing.līċette
2nd sing.līċettest
3rd sing.līċette
1st plur.līċetton
2nd plur.līċetton
3rd plur.līċetton

Subjunctive

Present

1st sing.līċette
2nd sing.līċette
3rd sing.līċette
1st plur.līċetten
2nd plur.līċetten
3rd plur.līċetten

Past

1st sing.līċette
2nd sing.līċette
3rd sing.līċette
1st plur.līċetten
2nd plur.līċetten
3rd plur.līċetten

Imperative

Singularlīċete
Plurallīċettaþ

Verbs conjugated like 'licettan'

licettan,

Etymology

From Proto-West Germanic *līkattjan. Cognate with Old High German līhhezzen.

Sample Sentences

  • The Old English Distichs of Cato
  • Þæt is wīsdōm þæt wīs mann līċette dysiġ. (It is wise for a wise person to pretend to be foolish.)

Cognates

-