Formes no personals
Infinitiu:
desconvenir
Gerundi:
desconvenint
Participi
| Sg.m | desconvingut |
| Sg.f | desconvinguda |
| Pl.m | desconvinguts |
| Pl.f | desconvingudes |
Indicatiu
Present
| Sg.1 | desconvinc |
| Sg.2 | desconvens |
| Sg.3 | desconvé |
| Pl.1 | desconvenim |
| Pl.2 | desconveniu |
| Pl.3 | desconvenen |
Perfet
| Sg.1 | he desconvingut |
| Sg.2 | has desconvingut |
| Sg.3 | ha desconvingut |
| Pl.1 | hem desconvingut |
| Pl.2 | heu desconvingut |
| Pl.3 | han desconvingut |
Imperfet
| Sg.1 | desconvenia |
| Sg.2 | desconvenies |
| Sg.3 | desconvenia |
| Pl.1 | desconveníem |
| Pl.2 | desconveníeu |
| Pl.3 | desconvenien |
Plusquamperfet
| Sg.1 | havia desconvingut |
| Sg.2 | havies desconvingut |
| Sg.3 | havia desconvingut |
| Pl.1 | havíem desconvingut |
| Pl.2 | havíeu desconvingut |
| Pl.3 | havien desconvingut |
Futur
| Sg.1 | desconvindré |
| Sg.2 | desconvindràs |
| Sg.3 | desconvindrà |
| Pl.1 | desconvindrem |
| Pl.2 | desconvindreu |
| Pl.3 | desconvindran |
Futur perfet
| Sg.1 | hauré desconvingut |
| Sg.2 | hauràs desconvingut |
| Sg.3 | haurà desconvingut |
| Pl.1 | haurem desconvingut |
| Pl.2 | haureu desconvingut |
| Pl.3 | hauran desconvingut |
Passat simple
| Sg.1 | desconvinguí |
| Sg.2 | desconvingueres |
| Sg.3 | desconvingué |
| Pl.1 | desconvinguérem |
| Pl.2 | desconvinguéreu |
| Pl.3 | desconvingueren |
Passat anterior
| Sg.1 | haguí desconvingut |
| Sg.2 | hagueres desconvingut |
| Sg.3 | hagué desconvingut |
| Pl.1 | haguérem desconvingut |
| Pl.2 | haguéreu desconvingut |
| Pl.3 | hagueren desconvingut |
Passat perifràstic
| Sg.1 | vaig desconvenir |
| Sg.2 | vas desconvenir |
| Sg.3 | va desconvenir |
| Pl.1 | vam desconvenir |
| Pl.2 | vau desconvenir |
| Pl.3 | van desconvenir |
Passat anterior perifràsticr
| Sg.1 | vaig haver desconvingut |
| Sg.2 | vas haver desconvingut |
| Sg.3 | va haver desconvingut |
| Pl.1 | vam haver desconvingut |
| Pl.2 | vau haver desconvingut |
| Pl.3 | van haver desconvingut |
Condicional
| Sg.1 | desconvindria |
| Sg.2 | desconvindries |
| Sg.3 | desconvindria |
| Pl.1 | desconvindríem |
| Pl.2 | desconvindríeu |
| Pl.3 | desconvindrien |
Condicional perfet
| Sg.1 | hauria desconvingut |
| Sg.2 | hauries desconvingut |
| Sg.3 | hauria desconvingut |
| Pl.1 | hauríem desconvingut |
| Pl.2 | hauríeu desconvingut |
| Pl.3 | haurien desconvingut |
Subjuntiu
Present
| Sg.1 | desconvinga |
| Sg.2 | desconvingues |
| Sg.3 | desconvinga |
| Pl.1 | desconvinguem |
| Pl.2 | desconvingueu |
| Pl.3 | desconvinguen |
Perfet
| Sg.1 | haja desconvingut |
| Sg.2 | hages desconvingut |
| Sg.3 | haja desconvingut |
| Pl.1 | hàgem desconvingut |
| Pl.2 | hàgeu desconvingut |
| Pl.3 | hagen desconvingut |
Imperfet
| Sg.1 | desconvinguera; desconvingués |
| Sg.2 | desconvingueres; desconvinguesses |
| Sg.3 | desconvinguera; desconvingués |
| Pl.1 | desconvinguérem; desconvinguéssem |
| Pl.2 | desconvinguéreu; desconvinguésseu |
| Pl.3 | desconvingueren; desconvinguessen |
Plusquamperfet
| Sg.1 | haguera desconvingut; hagués desconvingut |
| Sg.2 | hagueres desconvingut; haguesses desconvingut |
| Sg.3 | haguera desconvingut; hagués desconvingut |
| Pl.1 | haguérem desconvingut; haguéssem desconvingut |
| Pl.2 | haguéreu desconvingut; haguésseu desconvingut |
| Pl.3 | hagueren desconvingut; haguessen desconvingut |
Imperatiu
| Sg.2 | desconvén |
| Sg.3 | desconvinga |
| Pl.1 | desconvinguem |
| Pl.2 | desconveniu |
| Pl.3 | desconvinguen |
Verbs conjugated like desconvenir
advenir,
contravenir,
convenir,
desconvenir,
entrevenir,
esdevenir,
obvenir,
pervenir,
provenir,
revenir,
sobrevenir,
subvenir,