Formes no personals
Infinitiu:
advenir
Gerundi:
advenint
Participi
| Sg.m | advingut |
| Sg.f | advinguda |
| Pl.m | advinguts |
| Pl.f | advingudes |
Indicatiu
Present
| Sg.1 | advinc |
| Sg.2 | advens |
| Sg.3 | advé |
| Pl.1 | advenim |
| Pl.2 | adveniu |
| Pl.3 | advenen |
Perfet
| Sg.1 | he advingut |
| Sg.2 | has advingut |
| Sg.3 | ha advingut |
| Pl.1 | hem advingut |
| Pl.2 | heu advingut |
| Pl.3 | han advingut |
Imperfet
| Sg.1 | advenia |
| Sg.2 | advenies |
| Sg.3 | advenia |
| Pl.1 | adveníem |
| Pl.2 | adveníeu |
| Pl.3 | advenien |
Plusquamperfet
| Sg.1 | havia advingut |
| Sg.2 | havies advingut |
| Sg.3 | havia advingut |
| Pl.1 | havíem advingut |
| Pl.2 | havíeu advingut |
| Pl.3 | havien advingut |
Futur
| Sg.1 | advindré |
| Sg.2 | advindràs |
| Sg.3 | advindrà |
| Pl.1 | advindrem |
| Pl.2 | advindreu |
| Pl.3 | advindran |
Futur perfet
| Sg.1 | hauré advingut |
| Sg.2 | hauràs advingut |
| Sg.3 | haurà advingut |
| Pl.1 | haurem advingut |
| Pl.2 | haureu advingut |
| Pl.3 | hauran advingut |
Passat simple
| Sg.1 | advinguí |
| Sg.2 | advingueres |
| Sg.3 | advingué |
| Pl.1 | advinguérem |
| Pl.2 | advinguéreu |
| Pl.3 | advingueren |
Passat anterior
| Sg.1 | haguí advingut |
| Sg.2 | hagueres advingut |
| Sg.3 | hagué advingut |
| Pl.1 | haguérem advingut |
| Pl.2 | haguéreu advingut |
| Pl.3 | hagueren advingut |
Passat perifràstic
| Sg.1 | vaig advenir |
| Sg.2 | vas advenir |
| Sg.3 | va advenir |
| Pl.1 | vam advenir |
| Pl.2 | vau advenir |
| Pl.3 | van advenir |
Passat anterior perifràsticr
| Sg.1 | vaig haver advingut |
| Sg.2 | vas haver advingut |
| Sg.3 | va haver advingut |
| Pl.1 | vam haver advingut |
| Pl.2 | vau haver advingut |
| Pl.3 | van haver advingut |
Condicional
| Sg.1 | advindria |
| Sg.2 | advindries |
| Sg.3 | advindria |
| Pl.1 | advindríem |
| Pl.2 | advindríeu |
| Pl.3 | advindrien |
Condicional perfet
| Sg.1 | hauria advingut |
| Sg.2 | hauries advingut |
| Sg.3 | hauria advingut |
| Pl.1 | hauríem advingut |
| Pl.2 | hauríeu advingut |
| Pl.3 | haurien advingut |
Subjuntiu
Present
| Sg.1 | advinga |
| Sg.2 | advingues |
| Sg.3 | advinga |
| Pl.1 | advinguem |
| Pl.2 | advingueu |
| Pl.3 | advinguen |
Perfet
| Sg.1 | haja advingut |
| Sg.2 | hages advingut |
| Sg.3 | haja advingut |
| Pl.1 | hàgem advingut |
| Pl.2 | hàgeu advingut |
| Pl.3 | hagen advingut |
Imperfet
| Sg.1 | advinguera; advingués |
| Sg.2 | advingueres; advinguesses |
| Sg.3 | advinguera; advingués |
| Pl.1 | advinguérem; advinguéssem |
| Pl.2 | advinguéreu; advinguésseu |
| Pl.3 | advingueren; advinguessen |
Plusquamperfet
| Sg.1 | haguera advingut; hagués advingut |
| Sg.2 | hagueres advingut; haguesses advingut |
| Sg.3 | haguera advingut; hagués advingut |
| Pl.1 | haguérem advingut; haguéssem advingut |
| Pl.2 | haguéreu advingut; haguésseu advingut |
| Pl.3 | hagueren advingut; haguessen advingut |
Imperatiu
| Sg.2 | advén |
| Sg.3 | advinga |
| Pl.1 | advinguem |
| Pl.2 | adveniu |
| Pl.3 | advinguen |
Verbs conjugated like advenir
advenir,
contravenir,
convenir,
desconvenir,
entrevenir,
esdevenir,
obvenir,
pervenir,
provenir,
revenir,
sobrevenir,
subvenir,