Nominal Forms
Infinitivo:
encarregar
Participio:
encarregado; encarregue
Gerundio:
encarregando
Indicative
Present
| eu | encarrego |
| tu | encarregas |
| ele | encarrega |
| nós | encarregamos |
| vós | encarregais |
| eles | encarregam |
Perfeito
| eu | tenho encarregado; encarregue |
| tu | tens encarregado; encarregue |
| ele | tem encarregado; encarregue |
| nós | temos encarregado; encarregue |
| vós | tendes encarregado; encarregue |
| eles | têm encarregado; encarregue |
Imperfeito
| eu | encarregava |
| tu | encarregavas |
| ele | encarregava |
| nós | encarregávamos |
| vós | encarregáveis |
| eles | encarregavam |
Mais-que-perfeito
| eu | tinha encarregado; encarregue |
| tu | tinhas encarregado; encarregue |
| ele | tinha encarregado; encarregue |
| nós | tínhamos encarregado; encarregue |
| vós | tínheis encarregado; encarregue |
| eles | tinham encarregado; encarregue |
Futuro
| eu | encarregarei |
| tu | encarregarás |
| ele | encarregará |
| nós | encarregaremos |
| vós | encarregareis |
| eles | encarregarão |
Futuro anterior
| eu | terei encarregado; encarregue |
| tu | terás encarregado; encarregue |
| ele | terá encarregado; encarregue |
| nós | teremos encarregado; encarregue |
| vós | tereis encarregado; encarregue |
| eles | terão encarregado; encarregue |
Pretérito
| eu | encarreguei |
| tu | encarregaste |
| ele | encarregou |
| nós | encarregámos |
| vós | encarregastes |
| eles | encarregaram |
Mais-que-perfeito
Subjuntivo
Present
| eu | encarregue |
| tu | encarregues |
| ele | encarregue |
| nós | encarreguemos |
| vós | encarregueis |
| eles | encarreguem |
Perfeito
| eu | tenha encarregado; encarregue |
| tu | tenhas encarregado; encarregue |
| ele | tenha encarregado; encarregue |
| nós | tenhamos encarregado; encarregue |
| vós | tenhais encarregado; encarregue |
| eles | tenham encarregado; encarregue |
Imperfeito
| eu | encarregasse |
| tu | encarregasses |
| ele | encarregasse |
| nós | encarregássemos |
| vós | encarregásseis |
| eles | encarregassem |
Mais-que-perfeito
| eu | tivesse encarregado; encarregue |
| tu | tivesses encarregado; encarregue |
| ele | tivesse encarregado; encarregue |
| nós | tivéssemos encarregado; encarregue |
| vós | tivésseis encarregado; encarregue |
| eles | tivessem encarregado; encarregue |
Futuro
| eu | encarregar |
| tu | encarregares |
| ele | encarregar |
| nós | encarregarmos |
| vós | encarregardes |
| eles | encarregarem |
Futuro anterior
| eu | tiver encarregado; encarregue |
| tu | tiveres encarregado; encarregue |
| ele | tiver encarregado; encarregue |
| nós | tivermos encarregado; encarregue |
| vós | tiverdes encarregado; encarregue |
| eles | tiverem encarregado; encarregue |
Conditional
Condicional
| eu | encarregaria |
| tu | encarregarias |
| ele | encarregaria |
| nós | encarregaríamos |
| vós | encarregaríeis |
| eles | encarregariam |
Condicional perfeito
| eu | teria encarregado; encarregue |
| tu | terias encarregado; encarregue |
| ele | teria encarregado; encarregue |
| nós | teríamos encarregado; encarregue |
| vós | teríeis encarregado; encarregue |
| eles | teriam encarregado; encarregue |
Imperativo
| tu | encarrega |
| ele | encarregue |
| nós | encarreguemos |
| vós | encarregai |
| eles | encarreguem |
Infinitivo Pessoal
Presente
| encarregar |
| encarregares |
| encarregar |
| encarregarmos |
| encarregardes |
| encarregarem |
Perfeito
| ter encarregado; encarregue |
| teres encarregado; encarregue |
| ter encarregado; encarregue |
| termos encarregado; encarregue |
| terdes encarregado; encarregue |
| terem encarregado; encarregue |
Verbs conjugated like 'encarregar'
ab-rogar,
abagar,
abarregar-se,
abarrigar,
abelgar,
abexigar,
abgregar,
abjugar,
abjurgar,
ablegar,
abnegar,
abodegar,
aborregar,
abougar,
abrigar-se,
acapangar,
acarangar,
acatingar,
acegar,
achagar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'encarregar'
encarretar,
carregar,
descarregar,
encairelar,
encarangar,
encarcerar,
encargar,
encarrar,
encarreirar,
encarrilar,
Translations
charge, to place a burden upon, to assign a duty
charge, to assign a duty to
commission, send to do something
Etymology
1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁én
3. Proto-Italic *en
4. Proto-Italic *en-
5. Latin in-
6. Proto-Indo-European *ḱers-
7. Proto-Indo-European *-ós
8. Proto-Indo-European *ḱr̥sós
9. Proto-Celtic *karros
10. Gaulish *karrosbor.
11. Latin carrus
12. Latin -ic-
13. Proto-Indo-European *-h₂
14. Proto-Indo-European *-éh₂
15. Proto-Indo-European *-yéti
16. Proto-Indo-European *-eh₂yéti
17. Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.
18. Proto-Italic *-ājō
19. Proto-Italic *-āō
20. Latin -ō
21. Latin -ico
22. Latin carricāre
23. Vulgar Latin *incarricāre
24. Portuguese encarregar
25. Inherited from Vulgar Latin *incarricāre. By surface analysis, en- + carregar. Compare Spanish encargar. See: Spanish '
encargar'.
Verbs referencing "encarregar"
Spanish
encargar.
Additional Information
v. tr.dar encargo a;
incumbir;
v. refl.
tomar encargo;
responsabilizar-se.
←
en- + carregar)
Sample Sentences