Nominal Forms
Infinitivo:
criminar
Participio:
criminado
Gerundio:
criminando
Cognates
-
Indicative
Present
| eu | crimino |
| tu | criminas |
| ele | crimina |
| nós | criminamos |
| vós | criminais |
| eles | criminam |
Perfeito
| eu | tenho criminado |
| tu | tens criminado |
| ele | tem criminado |
| nós | temos criminado |
| vós | tendes criminado |
| eles | têm criminado |
Imperfeito
| eu | criminava |
| tu | criminavas |
| ele | criminava |
| nós | criminávamos |
| vós | crimináveis |
| eles | criminavam |
Mais-que-perfeito
| eu | tinha criminado |
| tu | tinhas criminado |
| ele | tinha criminado |
| nós | tínhamos criminado |
| vós | tínheis criminado |
| eles | tinham criminado |
Futuro
| eu | criminarei |
| tu | criminarás |
| ele | criminará |
| nós | criminaremos |
| vós | criminareis |
| eles | criminarão |
Futuro anterior
| eu | terei criminado |
| tu | terás criminado |
| ele | terá criminado |
| nós | teremos criminado |
| vós | tereis criminado |
| eles | terão criminado |
Pretérito
| eu | criminei |
| tu | criminaste |
| ele | criminou |
| nós | criminámos |
| vós | criminastes |
| eles | criminaram |
Mais-que-perfeito
Subjuntivo
Present
| eu | crimine |
| tu | crimines |
| ele | crimine |
| nós | criminemos |
| vós | crimineis |
| eles | criminem |
Perfeito
| eu | tenha criminado |
| tu | tenhas criminado |
| ele | tenha criminado |
| nós | tenhamos criminado |
| vós | tenhais criminado |
| eles | tenham criminado |
Imperfeito
| eu | criminasse |
| tu | criminasses |
| ele | criminasse |
| nós | criminássemos |
| vós | criminásseis |
| eles | criminassem |
Mais-que-perfeito
| eu | tivesse criminado |
| tu | tivesses criminado |
| ele | tivesse criminado |
| nós | tivéssemos criminado |
| vós | tivésseis criminado |
| eles | tivessem criminado |
Futuro
| eu | criminar |
| tu | criminares |
| ele | criminar |
| nós | criminarmos |
| vós | criminardes |
| eles | criminarem |
Futuro anterior
| eu | tiver criminado |
| tu | tiveres criminado |
| ele | tiver criminado |
| nós | tivermos criminado |
| vós | tiverdes criminado |
| eles | tiverem criminado |
Conditional
Condicional
| eu | criminaria |
| tu | criminarias |
| ele | criminaria |
| nós | criminaríamos |
| vós | criminaríeis |
| eles | criminariam |
Condicional perfeito
| eu | teria criminado |
| tu | terias criminado |
| ele | teria criminado |
| nós | teríamos criminado |
| vós | teríeis criminado |
| eles | teriam criminado |
Imperativo
| tu | crimina |
| ele | crimine |
| nós | criminemos |
| vós | criminai |
| eles | criminem |
Infinitivo Pessoal
Presente
| criminar |
| criminares |
| criminar |
| criminarmos |
| criminardes |
| criminarem |
Perfeito
| ter criminado |
| teres criminado |
| ter criminado |
| termos criminado |
| terdes criminado |
| terem criminado |
Verbs conjugated like 'criminar'
ababadar,
ababalhar,
ababelar,
ababosar,
ababroar,
abacalhoar,
abacelar,
abacharelar,
abacinar,
abadalar,
abadanar,
abadar,
abadernar,
abadessar,
abaetar,
abafar,
abagaceirar,
abaganhar,
abagoar,
abagualar-se, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'criminar'
acriminar,
carminar,
cominar,
cravinar,
cricilar,
criticar,
culminar,
eliminar,
incriminar,
recriminar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- arguir
- acoimar, acusar, alegar, argumentar, assacar, censurar, condenar, contradizer, criticar, culpar, deduzir, exprobrar, impugnar, imputar, increpar, incriminar, inculcar, inculpar, inferir, interrogar, objectar, provar, redarguir, repreender, reprovar, revelar, sondar, taxar
Etymology
Additional Information
v. tr.imputar crime a;
acusar;
v. refl.
declarar-se autor de crime;
acusar-se;
trair-se.
Sample Sentences