Nominal Forms
Infinitivo:
incriminar
Participio:
incriminado
Gerundio:
incriminando
Cognates
-
Indicative
Present
| eu | incrimino |
| tu | incriminas |
| ele | incrimina |
| nós | incriminamos |
| vós | incriminais |
| eles | incriminam |
Perfeito
| eu | tenho incriminado |
| tu | tens incriminado |
| ele | tem incriminado |
| nós | temos incriminado |
| vós | tendes incriminado |
| eles | têm incriminado |
Imperfeito
| eu | incriminava |
| tu | incriminavas |
| ele | incriminava |
| nós | incriminávamos |
| vós | incrimináveis |
| eles | incriminavam |
Mais-que-perfeito
| eu | tinha incriminado |
| tu | tinhas incriminado |
| ele | tinha incriminado |
| nós | tínhamos incriminado |
| vós | tínheis incriminado |
| eles | tinham incriminado |
Futuro
| eu | incriminarei |
| tu | incriminarás |
| ele | incriminará |
| nós | incriminaremos |
| vós | incriminareis |
| eles | incriminarão |
Futuro anterior
| eu | terei incriminado |
| tu | terás incriminado |
| ele | terá incriminado |
| nós | teremos incriminado |
| vós | tereis incriminado |
| eles | terão incriminado |
Pretérito
| eu | incriminei |
| tu | incriminaste |
| ele | incriminou |
| nós | incriminámos |
| vós | incriminastes |
| eles | incriminaram |
Mais-que-perfeito
Subjuntivo
Present
| eu | incrimine |
| tu | incrimines |
| ele | incrimine |
| nós | incriminemos |
| vós | incrimineis |
| eles | incriminem |
Perfeito
| eu | tenha incriminado |
| tu | tenhas incriminado |
| ele | tenha incriminado |
| nós | tenhamos incriminado |
| vós | tenhais incriminado |
| eles | tenham incriminado |
Imperfeito
| eu | incriminasse |
| tu | incriminasses |
| ele | incriminasse |
| nós | incriminássemos |
| vós | incriminásseis |
| eles | incriminassem |
Mais-que-perfeito
| eu | tivesse incriminado |
| tu | tivesses incriminado |
| ele | tivesse incriminado |
| nós | tivéssemos incriminado |
| vós | tivésseis incriminado |
| eles | tivessem incriminado |
Futuro
| eu | incriminar |
| tu | incriminares |
| ele | incriminar |
| nós | incriminarmos |
| vós | incriminardes |
| eles | incriminarem |
Futuro anterior
| eu | tiver incriminado |
| tu | tiveres incriminado |
| ele | tiver incriminado |
| nós | tivermos incriminado |
| vós | tiverdes incriminado |
| eles | tiverem incriminado |
Conditional
Condicional
| eu | incriminaria |
| tu | incriminarias |
| ele | incriminaria |
| nós | incriminaríamos |
| vós | incriminaríeis |
| eles | incriminariam |
Condicional perfeito
| eu | teria incriminado |
| tu | terias incriminado |
| ele | teria incriminado |
| nós | teríamos incriminado |
| vós | teríeis incriminado |
| eles | teriam incriminado |
Imperativo
| tu | incrimina |
| ele | incrimine |
| nós | incriminemos |
| vós | incriminai |
| eles | incriminem |
Infinitivo Pessoal
Presente
| incriminar |
| incriminares |
| incriminar |
| incriminarmos |
| incriminardes |
| incriminarem |
Perfeito
| ter incriminado |
| teres incriminado |
| ter incriminado |
| termos incriminado |
| terdes incriminado |
| terem incriminado |
Verbs conjugated like 'incriminar'
ababadar,
ababalhar,
ababelar,
ababosar,
ababroar,
abacalhoar,
abacelar,
abacharelar,
abacinar,
abadalar,
abadanar,
abadar,
abadernar,
abadessar,
abaetar,
abafar,
abagaceirar,
abaganhar,
abagoar,
abagualar-se, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'incriminar'
acriminar,
criminar,
discriminar,
incrinar,
recriminar,
descriminar,
endrominar,
engrimpinar,
incardinar,
inclinar,
Translations
frame, cause a person to appear guilty
incriminate, to accuse or bring criminal charges against
incriminate, to indicate the guilt of
rebuke, to criticise harshly; to reprove
Etymology
Borrowed from Medieval Latin incrīmināre, from Latin crīmināre. See: Latin '
crīminō'.
Additional Information
v. tr.
atribuir um crime a alguém;
considerar criminoso;
acusar;
culpar.
Sample Sentences