Nominal Forms
Infinitive:
vita
Present participle:
vitandi
Past participle:
vitat
The Verbix conjugation routines for
Old Norse
are under construction. Therefore, there might be errors and incomplete inflections. Thank you for your patience!
Cognates
See the
3 cognates of vita
Indicative
Present
| ek | veit |
| þú | veizt |
| hann | veit |
| vér | vitum |
| þér | vituð |
| þeir | vitu |
Past
| ek | vissa |
| þú | vissir |
| hann | vissi |
| vér | vissum |
| þér | vissuð |
| þeir | vissu |
Subjunctive
Present
| ek | vita |
| þú | vitir |
| hann | viti |
| vér | vitim |
| þér | vitið |
| þeir | viti |
Past
| ek | vissa |
| þú | vissir |
| hann | vissi |
| vér | vissim |
| þér | vissið |
| þeir | vissi |
Verbs conjugated like 'vita'
vita,
Verbs similar to 'vita'
bíta,
eiga,
heita,
lifa,
vaka,
vera,
vesa,
villa,
æpa,
bera,
Etymology
1. From Proto-Germanic *witaną (“to know”), from Proto-Indo-European *wóyde (“to have seen, know”), originally a perfect form of *weyd- (“to see”).
2. Cognate with Old English witan, Old Frisian wita, Old Saxon witan, Old Dutch witan, Old High German wiȥȥan, Gothic 𐍅𐌹𐍄𐌰𐌽 (witan). See: Proto-Germanic '
*witaną', Proto-Indo-European '
*wóyde', Old English '
witan', Old Saxon '
witan', Old High German 'wiȥȥan'.
Verbs referencing "vita"
Faroese
vita, Icelandic
vita, Norwegian, nynorsk
vita, Old Swedish
vita, Norwegian
vite, Danish
vide, Swedish
veta, Old High German wizzan, Swedish
vetta, Norwegian, nynorsk
våtå.