Nominal Forms
Infinitive duerchbrennen
Past participle duerchgebrannt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | brennen duerch |
| du | brenns duerch |
| hien;si;hatt;et | brennt duerch |
| mir | brennen duerch |
| dir | brennt duerch |
| si | brennen duerch |
Preterite
Perfect
| ech | hu duerchgebrannt |
| du | hues duerchgebrannt |
| hien;si;hatt;et | huet duerchgebrannt |
| mir | hu duerchgebrannt |
| dir | hutt duerchgebrannt |
| si | hu duerchgebrannt |
Pluperfect
| ech | hat duerchgebrannt |
| du | has duerchgebrannt |
| hien;si;hatt;et | hat duerchgebrannt |
| mir | hate duerchgebrannt |
| dir | hat duerchgebrannt |
| si | hate duerchgebrannt |
Future I
| ech | wäert duerchbrennen |
| du | wäerts duerchbrennen |
| hien;si;hatt;et | wäert duerchbrennen |
| mir | wäerte duerchbrennen |
| dir | wäert duerchbrennen |
| si | wäerte duerchbrennen |
Future II
| ech | wäert duerchgebrannt hunn |
| du | wäerts duerchgebrannt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert duerchgebrannt hunn |
| mir | wäerte duerchgebrannt hunn |
| dir | wäert duerchgebrannt hunn |
| si | wäerte duerchgebrannt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif duerchbrennen |
| du | géifs duerchbrennen |
| hien;si;hatt;et | géif duerchbrennen |
| mir | géife duerchbrennen |
| dir | géift duerchbrennen |
| si | géife duerchbrennen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt duerchgebrannt |
| du | häss duerchgebrannt |
| hien;si;hatt;et | hätt duerchgebrannt |
| mir | hätte duerchgebrannt |
| dir | hätt duerchgebrannt |
| si | hätte duerchgebrannt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | brenn duerch |
| Plural | brennt duerch |
Verbs conjugated like duerchbrennen
abrennen,
arennen,
awennen,
ausbrennen,
brennen,
bekennen,
benennen,
drarennen,
duerchbrennen,
ëmbenennen,
ëmrennen,
erausrennen,
erëmerkennen,
erkennen,
ernennen,
erofrennen,
ewechrennen,
iwwerrennen,
kennen,
nennen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences