Nominal Forms
Infinitive bekennen
Past participle bekannt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | bekennen |
| du | bekenns |
| hien;si;hatt;et | bekennt |
| mir | bekennen |
| dir | bekennt |
| si | bekennen |
Preterite
Perfect
| ech | hu bekannt |
| du | hues bekannt |
| hien;si;hatt;et | huet bekannt |
| mir | hu bekannt |
| dir | hutt bekannt |
| si | hu bekannt |
Pluperfect
| ech | hat bekannt |
| du | has bekannt |
| hien;si;hatt;et | hat bekannt |
| mir | hate bekannt |
| dir | hat bekannt |
| si | hate bekannt |
Future I
| ech | wäert bekennen |
| du | wäerts bekennen |
| hien;si;hatt;et | wäert bekennen |
| mir | wäerte bekennen |
| dir | wäert bekennen |
| si | wäerte bekennen |
Future II
| ech | wäert bekannt hunn |
| du | wäerts bekannt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert bekannt hunn |
| mir | wäerte bekannt hunn |
| dir | wäert bekannt hunn |
| si | wäerte bekannt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif bekennen |
| du | géifs bekennen |
| hien;si;hatt;et | géif bekennen |
| mir | géife bekennen |
| dir | géift bekennen |
| si | géife bekennen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt bekannt |
| du | häss bekannt |
| hien;si;hatt;et | hätt bekannt |
| mir | hätte bekannt |
| dir | hätt bekannt |
| si | hätte bekannt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | bekenn |
| Plural | bekennt |
Verbs conjugated like bekennen
abrennen,
arennen,
awennen,
ausbrennen,
brennen,
bekennen,
benennen,
drarennen,
duerchbrennen,
ëmbenennen,
ëmrennen,
erausrennen,
erëmerkennen,
erkennen,
ernennen,
erofrennen,
ewechrennen,
iwwerrennen,
kennen,
nennen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences