Nominal Forms
Infinitive ausbrennen
Past participle ausgebrannt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | brennen aus |
| du | brenns aus |
| hien;si;hatt;et | brennt aus |
| mir | brennen aus |
| dir | brennt aus |
| si | brennen aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgebrannt |
| du | hues ausgebrannt |
| hien;si;hatt;et | huet ausgebrannt |
| mir | hu ausgebrannt |
| dir | hutt ausgebrannt |
| si | hu ausgebrannt |
Pluperfect
| ech | hat ausgebrannt |
| du | has ausgebrannt |
| hien;si;hatt;et | hat ausgebrannt |
| mir | hate ausgebrannt |
| dir | hat ausgebrannt |
| si | hate ausgebrannt |
Future I
| ech | wäert ausbrennen |
| du | wäerts ausbrennen |
| hien;si;hatt;et | wäert ausbrennen |
| mir | wäerte ausbrennen |
| dir | wäert ausbrennen |
| si | wäerte ausbrennen |
Future II
| ech | wäert ausgebrannt hunn |
| du | wäerts ausgebrannt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgebrannt hunn |
| mir | wäerte ausgebrannt hunn |
| dir | wäert ausgebrannt hunn |
| si | wäerte ausgebrannt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausbrennen |
| du | géifs ausbrennen |
| hien;si;hatt;et | géif ausbrennen |
| mir | géife ausbrennen |
| dir | géift ausbrennen |
| si | géife ausbrennen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgebrannt |
| du | häss ausgebrannt |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgebrannt |
| mir | hätte ausgebrannt |
| dir | hätt ausgebrannt |
| si | hätte ausgebrannt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | brenn aus |
| Plural | brennt aus |
Verbs conjugated like ausbrennen
abrennen,
arennen,
awennen,
ausbrennen,
brennen,
bekennen,
benennen,
drarennen,
duerchbrennen,
ëmbenennen,
ëmrennen,
erausrennen,
erëmerkennen,
erkennen,
ernennen,
erofrennen,
ewechrennen,
iwwerrennen,
kennen,
nennen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences