Noun: riddari
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | riddari |
| Sg. Def. | riddarinn |
| Pl. Indef. | riddarar |
| Pl. Def. | riddararnir |
Genitive
| Sg. Indef. | riddara |
| Sg. Def. | riddarans |
| Pl. Indef. | riddara |
| Pl. Def. | riddaranna |
Dative
| Sg. Indef. | riddara |
| Sg. Def. | riddaranum |
| Pl. Indef. | riddurum |
| Pl. Def. | riddurunum |
Accusative
| Sg. Indef. | riddara |
| Sg. Def. | riddarann |
| Pl. Indef. | riddara |
| Pl. Def. | riddarana |
Sample Sentences
Nouns inflected like riddari
seljari,
dróttnari,
leikari,
etari,
gǫfgari,
dómari,
trumbari,
þénari,
fágari,
kveljari,
tjúgari,
riddari,
Etymology
Borrowed from Middle Low German ridder (“rider, knight”), displacing earlier Old Norse *riði.
Verbs referencing "riddari"
Old English Nouns
ridere, Danish Nouns
ridder, Norwegian Bokmål Nouns
ridder, Faroese Nouns
riddari, Icelandic Nouns
riddari, Swedish Nouns
riddare.
Translations