Noun: riddari
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | riddari |
| Sg. Def. | riddarin |
| Pl. Indef. | riddarar |
| Pl. Def. | riddararnir |
Genitive
| Sg. Indef. | riddara |
| Sg. Def. | riddarans |
| Pl. Indef. | riddara |
| Pl. Def. | riddaranna |
Dative
| Sg. Indef. | riddara |
| Sg. Def. | riddaranum |
| Pl. Indef. | riddarum |
| Pl. Def. | riddarunum |
Accusative
| Sg. Indef. | riddara |
| Sg. Def. | riddaran |
| Pl. Indef. | riddarar |
| Pl. Def. | riddararnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like riddari
ringvøddi,
skuggi,
granskari,
uppruni,
sjónleikari,
ómøguleiki,
borgari,
arbeiðari,
borgarstjóri,
floksskrivari,
bardagi,
kunnleiki,
klokkutími,
hárfríðkari,
høvdingi,
leikstjóri,
stuttleiki,
daggari,
samleiki,
førleiki, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse riddari, from Middle Low German ridder (“rider, knight”). See: Old Norse Nouns '
riddari'.
Translations