Nominal Forms
Infinitive: persignar
Participle: persignado
Gerund: persignando
Indicative
Present
| yo | persigno |
| tú | persignas |
| él | persigna |
| nosotros | persignamos |
| vosotros | persignáis |
| ellos | persignan |
Perfect
| yo | he persignado |
| tú | has persignado |
| él | ha persignado |
| nosotros | hemos persignado |
| vosotros | habéis persignado |
| ellos | han persignado |
Past
| yo | persignaba |
| tú | persignabas |
| él | persignaba |
| nosotros | persignábamos |
| vosotros | persignabais |
| ellos | persignaban |
Pluperfect
| yo | había persignado |
| tú | habías persignado |
| él | había persignado |
| nosotros | habíamos persignado |
| vosotros | habíais persignado |
| ellos | habían persignado |
Preterite
| yo | persigné |
| tú | persignaste |
| él | persignó |
| nosotros | persignamos |
| vosotros | persignasteis |
| ellos | persignaron |
Preterite Perfect
| yo | hube persignado |
| tú | hubiste persignado |
| él | hubo persignado |
| nosotros | hubimos persignado |
| vosotros | hubisteis persignado |
| ellos | hubieron persignado |
Future
| yo | persignaré |
| tú | persignarás |
| él | persignará |
| nosotros | persignaremos |
| vosotros | persignaréis |
| ellos | persignarán |
Future Perfect
| yo | habré persignado |
| tú | habrás persignado |
| él | habrá persignado |
| nosotros | habremos persignado |
| vosotros | habréis persignado |
| ellos | habrán persignado |
Subjunctive
Present
| yo | persigne |
| tú | persignes |
| él | persigne |
| nosotros | persignemos |
| vosotros | persignéis |
| ellos | persignen |
Perfect
| yo | haya persignado |
| tú | hayas persignado |
| él | haya persignado |
| nosotros | hayamos persignado |
| vosotros | hayáis persignado |
| ellos | hayan persignado |
Past
| yo | persignara |
| tú | persignaras |
| él | persignara |
| nosotros | persignáramos |
| vosotros | persignarais |
| ellos | persignaran |
Past
| yo | persignase |
| tú | persignases |
| él | persignase |
| nosotros | persignásemos |
| vosotros | persignaseis |
| ellos | persignasen |
Pluperfect
| yo | hubiera persignado |
| tú | hubieras persignado |
| él | hubiera persignado |
| nosotros | hubiéramos persignado |
| vosotros | hubierais persignado |
| ellos | hubieran persignado |
Pluperfect
| yo | hubiese persignado |
| tú | hubieses persignado |
| él | hubiese persignado |
| nosotros | hubiésemos persignado |
| vosotros | hubieseis persignado |
| ellos | hubiesen persignado |
Future
| yo | persignare |
| tú | persignares |
| él | persignare |
| nosotros | persignáremos |
| vosotros | persignareis |
| ellos | persignaren |
Future Perfect
| yo | hubiere persignado |
| tú | hubieres persignado |
| él | hubiere persignado |
| nosotros | hubiéremos persignado |
| vosotros | hubiereis persignado |
| ellos | hubieren persignado |
Conditional
Present
| yo | persignaría |
| tú | persignarías |
| él | persignaría |
| nosotros | persignaríamos |
| vosotros | persignaríais |
| ellos | persignarían |
Perfect
| yo | habría persignado |
| tú | habrías persignado |
| él | habría persignado |
| nosotros | habríamos persignado |
| vosotros | habríais persignado |
| ellos | habrían persignado |
Imperative
Affirmative
| tú | persigna |
| él | persigne |
| nosotros | persignemos |
| vosotros | persignad |
| ellos | persignen |
Negative
| no persignes |
| no persigne |
| no persignemos |
| no persignéis |
| no persignen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | persignás |
| Venezuelan | persignáis |
| Chilean | persignái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | persignés |
| Río de la Plata region | persignes |
| Chilean | persignís |
| Venezuela, Panama | persignéis |
Imperative
persigná
Verbs conjugated like 'persignar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'persignar'
designar,
pensionar,
perdigar,
personar,
resignar,
apensionar,
aperdigar,
apersogar,
apersonar,
asignar,
Translations
Etymology
From Latin persignare.
Cognates
-
Additional Information
I. De per- + signar← signo.
1. (verbo transitivo, pronominal). Hacer la señal de la cruz con sentido religioso.
2. (familiar, verbo pronominal). Hacerse cruces como manifestación de sorpresa, pasmo, etc.
Sample Sentences
-
Lo primero puesto de rodillas a los pies del Confesor (si es hombre, sin espada , ni gorro, y con el pelo desatado, y si es muger con la cabeza cubierta) se persignará, é inclinado dirá la confesión general; lo segundo con las manos cruzadas[…] (Firstly, crouch'd at the feet of the Confessor (for a man, swordless, hatless and hair untied, and for a woman with the head cover'd) the shalt cross thyself, and bow'd down shalt utter the confession; secondly with the hands cross'd […]) [1599, Gaspar_Astete, Catecismo Astete:]
-
Al bostezar, deben las personas hacer con las dedos, dispuestos como para persignarse, una cruz sobre los labios, para que no se les entre el Diablo. [1915, Julio Vicuña Cifuentes, Mitos y Supersticiones Recogidos de la Tradición Oral Chilena, page 188:]