Nominal Forms
Infinitive: emanar
Participle: emanado
Gerund: emanando
Indicative
Present
| yo | emano |
| tú | emanas |
| él | emana |
| nosotros | emanamos |
| vosotros | emanáis |
| ellos | emanan |
Perfect
| yo | he emanado |
| tú | has emanado |
| él | ha emanado |
| nosotros | hemos emanado |
| vosotros | habéis emanado |
| ellos | han emanado |
Past
| yo | emanaba |
| tú | emanabas |
| él | emanaba |
| nosotros | emanábamos |
| vosotros | emanabais |
| ellos | emanaban |
Pluperfect
| yo | había emanado |
| tú | habías emanado |
| él | había emanado |
| nosotros | habíamos emanado |
| vosotros | habíais emanado |
| ellos | habían emanado |
Preterite
| yo | emané |
| tú | emanaste |
| él | emanó |
| nosotros | emanamos |
| vosotros | emanasteis |
| ellos | emanaron |
Preterite Perfect
| yo | hube emanado |
| tú | hubiste emanado |
| él | hubo emanado |
| nosotros | hubimos emanado |
| vosotros | hubisteis emanado |
| ellos | hubieron emanado |
Future
| yo | emanaré |
| tú | emanarás |
| él | emanará |
| nosotros | emanaremos |
| vosotros | emanaréis |
| ellos | emanarán |
Future Perfect
| yo | habré emanado |
| tú | habrás emanado |
| él | habrá emanado |
| nosotros | habremos emanado |
| vosotros | habréis emanado |
| ellos | habrán emanado |
Subjunctive
Present
| yo | emane |
| tú | emanes |
| él | emane |
| nosotros | emanemos |
| vosotros | emanéis |
| ellos | emanen |
Perfect
| yo | haya emanado |
| tú | hayas emanado |
| él | haya emanado |
| nosotros | hayamos emanado |
| vosotros | hayáis emanado |
| ellos | hayan emanado |
Past
| yo | emanara |
| tú | emanaras |
| él | emanara |
| nosotros | emanáramos |
| vosotros | emanarais |
| ellos | emanaran |
Past
| yo | emanase |
| tú | emanases |
| él | emanase |
| nosotros | emanásemos |
| vosotros | emanaseis |
| ellos | emanasen |
Pluperfect
| yo | hubiera emanado |
| tú | hubieras emanado |
| él | hubiera emanado |
| nosotros | hubiéramos emanado |
| vosotros | hubierais emanado |
| ellos | hubieran emanado |
Pluperfect
| yo | hubiese emanado |
| tú | hubieses emanado |
| él | hubiese emanado |
| nosotros | hubiésemos emanado |
| vosotros | hubieseis emanado |
| ellos | hubiesen emanado |
Future
| yo | emanare |
| tú | emanares |
| él | emanare |
| nosotros | emanáremos |
| vosotros | emanareis |
| ellos | emanaren |
Future Perfect
| yo | hubiere emanado |
| tú | hubieres emanado |
| él | hubiere emanado |
| nosotros | hubiéremos emanado |
| vosotros | hubiereis emanado |
| ellos | hubieren emanado |
Conditional
Present
| yo | emanaría |
| tú | emanarías |
| él | emanaría |
| nosotros | emanaríamos |
| vosotros | emanaríais |
| ellos | emanarían |
Perfect
| yo | habría emanado |
| tú | habrías emanado |
| él | habría emanado |
| nosotros | habríamos emanado |
| vosotros | habríais emanado |
| ellos | habrían emanado |
Imperative
Affirmative
| tú | emana |
| él | emane |
| nosotros | emanemos |
| vosotros | emanad |
| ellos | emanen |
Negative
| no emanes |
| no emane |
| no emanemos |
| no emanéis |
| no emanen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | emanás |
| Venezuelan | emanáis |
| Chilean | emanái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | emanés |
| Río de la Plata region | emanes |
| Chilean | emanís |
| Venezuela, Panama | emanéis |
Imperative
emaná
Verbs conjugated like 'emanar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'emanar'
amanar,
empanar,
enanar,
imanar,
manar,
remanar,
abanar,
afanar,
aganar,
amagar,
Translations
emanate, To come from a source
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- proceder
- provenir, derivar, originarse, desprenderse, venir, resultar, engendrarse, nacer, brotar, surgir, salir, fluir, manar
- exhalar
- emitir, despedir, expeler, desprender, irradiar, difundir
- originar
- causar, producir
- retener
- contener, absorber
Etymology
From Latin ēmānāre. See: Latin '
ēmānō'.
Cognates
-
Additional Information
I. Del lat. emanare← ex = de + manare = brotar.
1. (verbo intransitivo). Proceder
una cosa de otra participando plenamente de su sustancia [de la bondad emanan muchas cualidades].
2. (verbo intransitivo). Desprenderse de los cuerpos las sustancias
volátiles.
3. (familiar, verbo transitivo). Desprender algo de sí [e. simpatía].
FAM.
Emanación, emanantismo.
SIN. 1. Dimanar, derivar, provenir, originar, proceder. 2. Emitir, difundir, irradiar, exhalar. 3. Despedir.
Sample Sentences