Nominal Forms
Infinitive:
brista; bræsta
Past Participle:
brustin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | brister |
| þū | brister |
| han | brister |
| vī(r) | bristom |
| ī(r) | bristin |
| þē(r) | brista |
Preterite
| iak;iæk | brast |
| þū | brastt |
| han | brast |
| vī(r) | brustom |
| ī(r) | brustin |
| þē(r) | brusto |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | briste |
| þū | briste |
| han | briste |
| vī(r) | bristom |
| ī(r) | bristin |
| þē(r) | bristin |
Preterite
| iak;iæk | bruste |
| þū | bruste |
| han | bruste |
| vī(r) | brustom |
| ī(r) | brustin |
| þē(r) | brustin |
Imperative
| þū | briste |
| vī(r) | bristom |
| ī(r) | bristin |
Verbs conjugated like 'brista'
binda,
brighþa,
brinna,
brista,
brynna,
brysta,
bynda,
drikka,
drykka,
finna,
forswinna,
forswynna,
fynna,
klinga,
rinda,
rinna,
slinta,
slippa,
spinna,
springa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'brista'
bræsta,
brysta,
krista,
rista,
bita,
bøsta,
brinna,
brøta,
bruta,
bryta,
Etymology
From Old Norse bresta, from Proto-Germanic *brestaną. See: Old Norse '
bresta', Proto-Germanic '
*brestaną'.
Verbs referencing "brista"
Swedish
brista.