Nominal Forms
Infinitive:
lifa
Present participle:
lifandi
Past participle:
lifat
The Verbix conjugation routines for
Old Norse
are under construction. Therefore, there might be errors and incomplete inflections. Thank you for your patience!
Cognates
See the
2 cognates of lifa
Indicative
Present
| ek | lifi |
| þú | lifir |
| hann | lifir |
| vér | lifum |
| þér | lifið |
| þeir | lifa |
Past
| ek | lifða |
| þú | lifðir |
| hann | lifði |
| vér | lifðum |
| þér | lifðuð |
| þeir | lifðu |
Subjunctive
Present
| ek | lifa |
| þú | lifir |
| hann | lifi |
| vér | lifim |
| þér | lifið |
| þeir | lifi |
Past
| ek | lifða |
| þú | lifðir |
| hann | lifði |
| vér | lifðim |
| þér | lifðið |
| þeir | lifði |
Verbs similar to 'lifa'
eiga,
erfa,
gefa,
hafa,
leika,
vita,
æpa,
bera,
bíta,
eyða,
Etymology
From Proto-Germanic *libjaną (“to live, to be alive”), from Proto-Indo-European *leyp- (“to leave, cling, linger”). Cognate with Old English libban, Old Frisian leva, Old Saxon libbian, Old Dutch libben, Old High German lebēn, Gothic 𐌻𐌹𐌱𐌰𐌽 (liban). See: Proto-Germanic '
*libjaną', Old English '
libban', Old Saxon '
libbian'.
Verbs referencing "lifa"
German, old spelling
leben, Icelandic
lifa, Norwegian, nynorsk
leva, Swedish
leva, Danish
leve, Norwegian
leve, Norwegian, nynorsk
leve, Old English
libban, Faroese
liva, Norwegian, nynorsk
liva, Old Swedish
liva.