manumitto – Latin verb conjugation

Latin verb forms of manumitto

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): manūmittō

Active Nominal Forms

Infinitive: manūmíttere
Present participle: manūmittēns; manūmitténtis
Future participle: manūmissúrus
Gerund: manūmitténdum
Gerundive: manūmitténdus

Passive Nominal Forms

Infinitive: manūmíttere
Perfect participle: manūmissum



Active

Indicative

Present

egomanūmittō
tūmanūmittis
ismanūmittit
nōsmanūmíttimus
vōsmanūmíttitis
iīmanūmittunt

Imperfect

egomanūmittḗbam
tūmanūmittḗbās
ismanūmittḗbat
nōsmanūmittēbā́mus
vōsmanūmittēbā́tis
iīmanūmittḗbant

I Future

egomanūmittam
tūmanūmittēs
ismanūmittet
nōsmanūmittḗmus
vōsmanūmittḗtis
iīmanūmittent

Perfect

egomanūmīsī
tūmanūmīsístī
ismanūmīsit
nōsmanūmīsimus
vōsmanūmīsístis
iīmanūmīsḗrunt

Pluperfect

egomanūmī́seram
tūmanūmī́serās
ismanūmī́serat
nōsmanūmīserā́mus
vōsmanūmīserā́tis
iīmanūmī́serant

II Future

egomanūmī́serō
tūmanūmī́seris
ismanūmī́serit
nōsmanūmīsérimus
vōsmanūmīséritis
iīmanūmī́serint

Subjunctive

Present

egomanūmittam
tūmanūmittās
ismanūmittat
nōsmanūmittā́mus
vōsmanūmittā́tis
iīmanūmittant

Imperfect

egomanūmitterem
tūmanūmitterēs
ismanūmitteret
nōsmanūmitterḗmus
vōsmanūmitterḗtis
iīmanūmitterent








Perfect

egomanūmī́serim
tūmanūmī́seris
ismanūmī́serit
nōsmanūmīsérimus
vōsmanūmīséritis
iīmanūmī́serint

Pluperfect

egomanūmīsíssem
tūmanūmīsíssēs
ismanūmīsísset
nōsmanūmīsissḗmus
vōsmanūmīsissḗtis
iīmanūmīsíssent

I Imperative

tūmanūmitte
vōsmanūmíttite

II Imperative

tūmanūmíttitō
ismanūmíttitō
vōsmanūmittitṓte
iīmanūmittúntō

Passive

Indicative

Present

egomanūmittor
tūmanūmítteris
ismanūmíttitur
nōsmanūmíttimur
vōsmanūmittíminī
iīmanūmittúntur

Imperfect

egomanūmittḗbar
tūmanūmittēbā́ris
ismanūmittēbā́tur
nōsmanūmittēbā́mur
vōsmanūmittēbā́minī
iīmanūmittēbántur

I Future

egomanūmittar
tūmanūmittḗris
ismanūmittḗtur
nōsmanūmittḗmur
vōsmanūmittḗminī
iīmanūmitténtur

Perfect

egomanūmissus sum
tūmanūmissus es
ismanūmissus est
nōsmanūmissī sumus
vōsmanūmissī estis
iīmanūmissī sunt

Pluperfect

egomanūmissus eram
tūmanūmissus erās
ismanūmissus erat
nōsmanūmissī erāmus
vōsmanūmissī erātis
iīmanūmissī erant

II Future

egomanūmissus erō
tūmanūmissus eris
ismanūmissus erit
nōsmanūmissī erimus
vōsmanūmissī eritis
iīmanūmissī erunt

Subjunctive

Present

egomanūmittar
tūmanūmittā́ris
ismanūmittā́tur
nōsmanūmittā́mur
vōsmanūmittā́minī
iīmanūmittā́ntur

Imperfect

egomanūmitterer
tūmanūmitterḗris
ismanūmitterḗtur
nōsmanūmitterḗmur
vōsmanūmitterḗminī
iīmanūmitterḗntur








Perfect

egomanūmissus sim
tūmanūmissus sīs
ismanūmissus sit
nōsmanūmissī sīmus
vōsmanūmissī sītis
iīmanūmissī sint

Pluperfect

egomanūmissus essem
tūmanūmissus essēs
ismanūmissus esset
nōsmanūmissī essēmus
vōsmanūmissī essētis
iīmanūmissī essent

Translations

Etymology

Univerbation of the ablative manū (“from the hand”) and mittō (“to send”) used together.

Verbs referencing "manumitto"

Valencian manumetre, French manumettre.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses