Infinitif:
intriguer
Participe présent:
intriguant /ɛ̃.tʁi.ɡɑ̃/
Participe passé
intrigué /ɛ̃.tʁi.ɡe/
| j' | intrigue /ɛ̃.tʁiɡ/ |
| tu | intrigues /ɛ̃.tʁiɡ/ |
| il;elle;on | intrigue /ɛ̃.tʁiɡ/ |
| nous | intriguons /ɛ̃.tʁi.ɡɔ̃/ |
| vous | intriguez /ɛ̃.tʁi.ɡe/ |
| ils;elles | intriguent /ɛ̃.tʁiɡ/ |
| j' | ai intrigué |
| tu | as intrigué |
| il;elle;on | a intrigué |
| nous | avons intrigué |
| vous | avez intrigué |
| ils;elles | ont intrigué |
| j' | intriguais /ɛ̃.tʁi.ɡɛ/ |
| tu | intriguais /ɛ̃.tʁi.ɡɛ/ |
| il;elle;on | intriguait /ɛ̃.tʁi.ɡɛ/ |
| nous | intriguions /ɛ̃.tʁi.ɡjɔ̃/ |
| vous | intriguiez /ɛ̃.tʁi.ɡje/ |
| ils;elles | intriguaient /ɛ̃.tʁi.ɡɛ/ |
| j' | avais intrigué |
| tu | avais intrigué |
| il;elle;on | avait intrigué |
| nous | avions intrigué |
| vous | aviez intrigué |
| ils;elles | avaient intrigué |
| j' | intriguerai /ɛ̃.tʁi.ɡʁe/ |
| tu | intrigueras /ɛ̃.tʁi.ɡʁa/ |
| il;elle;on | intriguera /ɛ̃.tʁi.ɡʁa/ |
| nous | intriguerons /ɛ̃.tʁi.ɡʁɔ̃/ |
| vous | intriguerez /ɛ̃.tʁi.ɡʁe/ |
| ils;elles | intrigueront /ɛ̃.tʁi.ɡʁɔ̃/ |
| j' | aurai intrigué |
| tu | auras intrigué |
| il;elle;on | aura intrigué |
| nous | aurons intrigué |
| vous | aurez intrigué |
| ils;elles | auront intrigué |
| j' | intriguai /ɛ̃.tʁi.ɡe/ |
| tu | intriguas /ɛ̃.tʁi.ɡa/ |
| il;elle;on | intrigua /ɛ̃.tʁi.ɡa/ |
| nous | intriguâmes /ɛ̃.tʁi.ɡam/ |
| vous | intriguâtes /ɛ̃.tʁi.ɡat/ |
| ils;elles | intriguèrent /ɛ̃.tʁi.ɡɛʁ/ |
| j' | eus intrigué |
| tu | eus intrigué |
| il;elle;on | eut intrigué |
| nous | eûmes intrigué |
| vous | eûtes intrigué |
| ils;elles | eurent intrigué |
| j' | intrigue /ɛ̃.tʁiɡ/ |
| tu | intrigues /ɛ̃.tʁiɡ/ |
| il;elle;on | intrigue /ɛ̃.tʁiɡ/ |
| nous | intriguions /ɛ̃.tʁi.ɡjɔ̃/ |
| vous | intriguiez /ɛ̃.tʁi.ɡje/ |
| ils;elles | intriguent /ɛ̃.tʁiɡ/ |
| j' | aie intrigué |
| tu | aies intrigué |
| il;elle;on | ait intrigué |
| nous | ayons intrigué |
| vous | ayez intrigué |
| ils;elles | aient intrigué |
| j' | intriguasse /ɛ̃.tʁi.ɡas/ |
| tu | intriguasses /ɛ̃.tʁi.ɡas/ |
| il;elle;on | intriguât /ɛ̃.tʁi.ɡa/ |
| nous | intriguassions /ɛ̃.tʁi.ɡa.sjɔ̃/ |
| vous | intriguassiez /ɛ̃.tʁi.ɡa.sje/ |
| ils;elles | intriguassent /ɛ̃.tʁi.ɡas/ |
| j' | eusse intrigué |
| tu | eusses intrigué |
| il;elle;on | eût intrigué |
| nous | eussions intrigué |
| vous | eussiez intrigué |
| ils;elles | eussent intrigué |
| j' | intriguerais /ɛ̃.tʁi.ɡʁɛ/ |
| tu | intriguerais /ɛ̃.tʁi.ɡʁɛ/ |
| il;elle;on | intriguerait /ɛ̃.tʁi.ɡʁɛ/ |
| nous | intriguerions /ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁjɔ̃/ |
| vous | intrigueriez /ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁje/ |
| ils;elles | intrigueraient /ɛ̃.tʁi.ɡʁɛ/ |
| j' | aurais intrigué |
| tu | aurais intrigué |
| il;elle;on | aurait intrigué |
| nous | aurions intrigué |
| vous | auriez intrigué |
| ils;elles | auraient intrigué |
| tu | intrigue /ɛ̃.tʁiɡ/ |
| nous | intriguons /ɛ̃.tʁi.ɡɔ̃/ |
| vous | intriguez /ɛ̃.tʁi.ɡe/ |
Il signifie, avec le pronom personnel, Se donner beaucoup de peine et de soin, mettre divers moyens en usage pour faire réussir une affaire. Il s'est bien intrigué pour parvenir à ce but.
S'intriguer partout, Se fourrer partout, chercher à se donner de l'accès partout où l'on peut.
Intriguer
Intriguer, s'emploie aussi neutralement, dans le sens de Faire une intrigue, des intrigues. C'est un homme qui intrigue continuellement,
qui ne fait qu'intriguer et cabaler. Ils intriguèrent pour le perdre.
Intrigué, ée.
Intrigué, ée. participe. Le voilà fort intrigué.
Cette pièce de théâtre est bien intriguée, Elle est remplie d'événements qui embarrassent les personnages intéressés, et qui amusent le spectateur.