Nominal Forms
Infinitif:
effaroucher
Participe présent:
effarouchant /e.fa.ʁu.ʃɑ̃/
Participe passé
effarouché /e.fa.ʁu.ʃe/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| j' | effarouche /e.fa.ʁuʃ/ |
| tu | effarouches /e.fa.ʁuʃ/ |
| il;elle;on | effarouche /e.fa.ʁuʃ/ |
| nous | effarouchons /e.fa.ʁu.ʃɔ̃/ |
| vous | effarouchez /e.fa.ʁu.ʃe/ |
| ils;elles | effarouchent /e.fa.ʁuʃ/ |
Passé composé
| j' | ai effarouché |
| tu | as effarouché |
| il;elle;on | a effarouché |
| nous | avons effarouché |
| vous | avez effarouché |
| ils;elles | ont effarouché |
Imparfait
| j' | effarouchais /e.fa.ʁu.ʃɛ/ |
| tu | effarouchais /e.fa.ʁu.ʃɛ/ |
| il;elle;on | effarouchait /e.fa.ʁu.ʃɛ/ |
| nous | effarouchions /e.fa.ʁu.ʃjɔ̃/ |
| vous | effarouchiez /e.fa.ʁu.ʃje/ |
| ils;elles | effarouchaient /e.fa.ʁu.ʃɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais effarouché |
| tu | avais effarouché |
| il;elle;on | avait effarouché |
| nous | avions effarouché |
| vous | aviez effarouché |
| ils;elles | avaient effarouché |
Futur simple
| j' | effaroucherai /e.fa.ʁuʃ.ʁe/ |
| tu | effaroucheras /e.fa.ʁuʃ.ʁa/ |
| il;elle;on | effarouchera /e.fa.ʁuʃ.ʁa/ |
| nous | effaroucherons /e.fa.ʁuʃ.ʁɔ̃/ |
| vous | effaroucherez /e.fa.ʁuʃ.ʁe/ |
| ils;elles | effaroucheront /e.fa.ʁuʃ.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai effarouché |
| tu | auras effarouché |
| il;elle;on | aura effarouché |
| nous | aurons effarouché |
| vous | aurez effarouché |
| ils;elles | auront effarouché |
Passé simple
| j' | effarouchai /e.fa.ʁu.ʃe/ |
| tu | effarouchas /e.fa.ʁu.ʃa/ |
| il;elle;on | effaroucha /e.fa.ʁu.ʃa/ |
| nous | effarouchâmes /e.fa.ʁu.ʃam/ |
| vous | effarouchâtes /e.fa.ʁu.ʃat/ |
| ils;elles | effarouchèrent /e.fa.ʁu.ʃɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus effarouché |
| tu | eus effarouché |
| il;elle;on | eut effarouché |
| nous | eûmes effarouché |
| vous | eûtes effarouché |
| ils;elles | eurent effarouché |
Subjonctif
Présent
| j' | effarouche /e.fa.ʁuʃ/ |
| tu | effarouches /e.fa.ʁuʃ/ |
| il;elle;on | effarouche /e.fa.ʁuʃ/ |
| nous | effarouchions /e.fa.ʁu.ʃjɔ̃/ |
| vous | effarouchiez /e.fa.ʁu.ʃje/ |
| ils;elles | effarouchent /e.fa.ʁuʃ/ |
Passé composé
| j' | aie effarouché |
| tu | aies effarouché |
| il;elle;on | ait effarouché |
| nous | ayons effarouché |
| vous | ayez effarouché |
| ils;elles | aient effarouché |
Imparfait
| j' | effarouchasse /e.fa.ʁu.ʃas/ |
| tu | effarouchasses /e.fa.ʁu.ʃas/ |
| il;elle;on | effarouchât /e.fa.ʁu.ʃa/ |
| nous | effarouchassions /e.fa.ʁu.ʃa.sjɔ̃/ |
| vous | effarouchassiez /e.fa.ʁu.ʃa.sje/ |
| ils;elles | effarouchassent /e.fa.ʁu.ʃas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse effarouché |
| tu | eusses effarouché |
| il;elle;on | eût effarouché |
| nous | eussions effarouché |
| vous | eussiez effarouché |
| ils;elles | eussent effarouché |
Conditionnel
Présent
| j' | effaroucherais /e.fa.ʁuʃ.ʁɛ/ |
| tu | effaroucherais /e.fa.ʁuʃ.ʁɛ/ |
| il;elle;on | effaroucherait /e.fa.ʁuʃ.ʁɛ/ |
| nous | effaroucherions /e.fa.ʁu.ʃə.ʁjɔ̃/ |
| vous | effaroucheriez /e.fa.ʁu.ʃə.ʁje/ |
| ils;elles | effaroucheraient /e.fa.ʁuʃ.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais effarouché |
| tu | aurais effarouché |
| il;elle;on | aurait effarouché |
| nous | aurions effarouché |
| vous | auriez effarouché |
| ils;elles | auraient effarouché |
Imperatif
| tu | effarouche /e.fa.ʁuʃ/ |
| nous | effarouchons /e.fa.ʁu.ʃɔ̃/ |
| vous | effarouchez /e.fa.ʁu.ʃe/ |
Verbs conjugated like 'effaroucher'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'effaroucher'
effilocher,
escarmoucher,
aboucher,
affourcher,
affricher,
effacer,
effarer,
efforcer,
effruiter,
embaucher,
Translations
Etymology
From é- + farouche + -er.
Additional Information
effaroucher. v. a. épouvanter, effrayer et faire fuir.
Effaroucher des pigeons. Effaroucher le gibier. Prov. et fig., Effaroucher les pigeons, Éloigner d'une maison ceux qui y apportent
du profit. Un marchand qui surfait trop effarouche les pigeons.
Effaroucher
Effaroucher, signifie figurément et familièrement, Rendre moins traitable, donner de l'éloignement. Si vous lui faites cette
proposition, vous l'effaroucherez.
Il s'emploie quelquefois avec le pronom personnel, dans l'un et dans l'autre sens. Mon cheval s'est effarouché. C'est un homme qui s'effarouche aisément.
Effarouché, ée.
Effarouché, ée. participe.
Sample Sentences