verschrikken – Dutch verb conjugation

Dutch verb forms of verschrikken

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: verschrikken
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: verschrikkend
Past participle - Verleden deelwoord: verschrikt

Cognates

-

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ikverschrik
jijverschrikt
hijverschrikt
wijverschrikken
jullieverschrikken
zijverschrikken

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ikheb verschrikt
jijhebt verschrikt
hijheeft verschrikt
wijhebben verschrikt
julliehebben verschrikt
zijhebben verschrikt

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ikverschrikte
jijverschrikte
hijverschrikte
wijverschrikten
jullieverschrikten
zijverschrikten

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ikhad verschrikt
jijhad verschrikt
hijhad verschrikt
wijhadden verschrikt
julliehadden verschrikt
zijhadden verschrikt

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ikzal verschrikken
jijzult verschrikken
hijzal verschrikken
wijzullen verschrikken
julliezullen verschrikken
zijzullen verschrikken

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ikzal verschrikt hebben
jijzult verschrikt hebben
hijzal verschrikt hebben
wijzullen verschrikt hebben
julliezullen verschrikt hebben
zijzullen verschrikt hebben

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ikzou verschrikken
jijzou verschrikken
hijzou verschrikken
wijzouden verschrikken
julliezouden verschrikken
zijzouden verschrikken

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ikzou verschrikt hebben
jijzou verschrikt hebben
hijzou verschrikt hebben
wijzouden verschrikt hebben
julliezouden verschrikt hebben
zijzouden verschrikt hebben

Imperative - Gebiedende wijs

jijverschrik

Translations

Synonyms & Antonyms

Sample Sentences

  • [...] of ongewoons was. Ik geloof echter het laatste, want vooreerst komen de verscheurende dieren zelden anders dan des nachts te voorschijn; ten tweede waren de Negers, vooral de vrouwen, doodelijk verschrikt. De man die de lans droeg hield stand, maar al de overigen sloegen op de vlugt. Echter liepen de dieren regt op de zee aan, zonder er aan te denken de Negers aan te vallen, en sprongen in het water, [...] (Robinson Crusoe)
  • Het andere beest, door den slag en het vuur van mijn geweer verschrikt, zwom naar den wal en vloog naar het gebergte, vanwaar het gekomen was. De verte belette mij te zien welk dier het was. Ik bemerkte spoedig dat de Negers het luipaardenvleesch eten, en wilde het dus [...] (Robinson Crusoe)
  • [...] Want, nadat ik eenigzins hare gewone verblijfplaatsen op het spoor was gekomen, ging ik op haar loeren. Ik had bemerkt, dat, als zij mij in het dal zagen, al waren zij op de klippen, zij dan altijd verschrikt wegliepen, en dat, als ik op de klippen was, zij geen acht op mij sloegen. Ik besloot hieruit, dat haar oog zoodanig gevormd was, dat zij met gemakkelijk voorwerpen zagen, die boven haar verheven [...] (Robinson Crusoe)
  • [...] niets. Ieder dier, dat ik doodde, stroopte ik de huid af en bewaarde die. Toen ik langs het strand terugkeerde, zag ik verscheidene zeevogels, die ik niet kende, maar ik was verrast en bijkans verschrikt door het zien van twee robben, die, terwijl ik er op staarde, en alvorens ik zag wat dit waren, in zee doken en mij voor dat oogenblik ontsnapten. (Robinson Crusoe)
  • [...] in, dacht dat ik droomde, dat iemand mij riep. Maar toen de stem herhaaldelijk bleef roepen: " Robin, Robinson Crusoe ! " begon ik eindelijk volkomen wakker te worden, en was in het allerhevigst verschrikt en sprong op in de uiterste ontsteltenis. Maar naauwelijks waren mijne oogen open of ik zag mijn papegaai op den top van de heining zitten; en nu wist ik dadelijk dat hij tegen mij gesproken had, [...] (Robinson Crusoe)
  • [...] verlangen sterker, en eindelijk besloot ik te land daarheen te trekken, en ik deed dit langs het strand. Maar zoo iemand in Engeland een mensch ontmoet had, zoo uitgerust als ik, zou hij doodelijk verschrikt, of in lagchen uitgebarsten zijn. Ik lachte dikwijls als ik mij zelf bezag, en dacht hoe men zou opzien als ik zoo eens door Yorkshire trok. Luister slechts hoe ik er uitzag. (Robinson Crusoe)
  • [...] dien tijd altijd noemde, vloog ik naar binnen alsof ik vervolgd werd, ik weet zelfs niet of ik met de ladder of door het gat in de rots, dat ik mijne deur noemde, er in ging, maar nimmer vloog een verschrikte haas of gejaagde vos naar zijn hol met meer schrik, dan ik naar mijne schuilplaats. Ik sliep den geheelen nacht niet, en wat zonderling is, mijn angst was heviger geworden, naarmate ik verder van de [...] (Robinson Crusoe)
  • [...] stond mijne mand neder te werpen en op den loop te gaan, zou iedereen gedacht hebben, dat mijn geweten door het een of ander verontrust was, of dat ik, gelijk inderdaad zoo was, kortelings doodelijk verschrikt was. Toen ik echter twee of drie dagen uitgegaan was, en niets had gezien, begon ik wat moediger te worden; en te begrijpen, dat mijne verbeelding, mij dien schrik had veroorzaakt. Ik kon echter mij [...] (Robinson Crusoe)
  • [...] waarvan ik thans nog slechts een vat had. Ook was ik niet zeker, dat het op zijn tijd ontvlammen zou, en misschien zou het hen slechts wat aarde om de ooren doen vliegen, maar niet genoeg verschrikken om hen de plaats te doen verlaten. Op een anderen tijd wilde ik met mijne drie geweren, allen dubbel geladen, in hinderlaag gaan liggen, en als zij midden in hun bloeddorstig werk waren, op hen vuur [...] (Robinson Crusoe)
  • [...] lag te zieltogen en van ouderdom scheen te sterven. Ik beproefde hem weg te jagen; hij trachtte op te staan, maar kon niet; en ik dacht bij mij zelven: blijf dan maar liggen, want hebt gij mij zoo verschrikt, dan zult gij zekerlijk de wilden, zoo die het durven wagen naar binnen te dringen terwijl gij nog leeft, nog veel meer schrik aanjagen. (Robinson Crusoe)

Etymology

From ver- + schrikken.

Additional Information