obvenio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of obvenio

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): obveniō

Active Nominal Forms

Infinitive: obvenī́re
Present participle: obveniēns; obveniéntis
Future participle: obventúrus
Gerund: obveniéndum
Gerundive: obveniéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: obvenī́re
Perfect participle: obventum



Active

Indicative

Present

egoobveniō
tūobvenīs
isobvenit
nōsobvenī́mus
vōsobvenī́tis
iīobveniunt

Imperfect

egoobveniḗbam
tūobveniḗbās
isobveniḗbat
nōsobveniēbā́mus
vōsobveniēbā́tis
iīobveniḗbant

I Future

egoobveniam
tūobveniēs
isobveniet
nōsobveniḗmus
vōsobveniḗtis
iīobvenient

Perfect

egoobvenī
tūobvenístī
isobvenit
nōsobvenimus
vōsobvenístis
iīobvenḗrunt

Pluperfect

egoobvéneram
tūobvénerās
isobvénerat
nōsobvenerā́mus
vōsobvenerā́tis
iīobvénerant

II Future

egoobvénerō
tūobvéneris
isobvénerit
nōsobvenérimus
vōsobvenéritis
iīobvénerint

Subjunctive

Present

egoobveniam
tūobveniās
isobveniat
nōsobveniā́mus
vōsobveniā́tis
iīobveniant

Imperfect

egoobvenī́rem
tūobvenī́rēs
isobvenī́ret
nōsobvenīrḗmus
vōsobvenīrḗtis
iīobvenī́rent








Perfect

egoobvénerim
tūobvéneris
isobvénerit
nōsobvenérimus
vōsobvenéritis
iīobvénerint

Pluperfect

egoobveníssem
tūobveníssēs
isobvenísset
nōsobvenissḗmus
vōsobvenissḗtis
iīobveníssent

I Imperative

tūobvenī
vōsobvenī́te

II Imperative

tūobvenī́tō
isobvenī́tō
vōsobvenītṓte
iīobveniúntō

Passive

Indicative

Present

egoobvénior
tūobvenī́ris
isobvenī́tur
nōsobvenī́mur
vōsobvenī́minī
iīobveniúntur

Imperfect

egoobveniḗbar
tūobveniēbā́ris
isobveniēbā́tur
nōsobveniēbā́mur
vōsobveniēbā́minī
iīobveniēbántur

I Future

egoobveniar
tūobveniḗris
isobveniḗtur
nōsobveniḗmur
vōsobveniḗminī
iīobveniéntur

Perfect

egoobventus sum
tūobventus es
isobventus est
nōsobventī sumus
vōsobventī estis
iīobventī sunt

Pluperfect

egoobventus eram
tūobventus erās
isobventus erat
nōsobventī erāmus
vōsobventī erātis
iīobventī erant

II Future

egoobventus erō
tūobventus eris
isobventus erit
nōsobventī erimus
vōsobventī eritis
iīobventī erunt

Subjunctive

Present

egoobveniar
tūobveniā́ris
isobveniā́tur
nōsobveniā́mur
vōsobveniā́minī
iīobveniā́ntur

Imperfect

egoobvenī́rer
tūobvenīrḗris
isobvenīrḗtur
nōsobvenīrḗmur
vōsobvenīrḗminī
iīobvenīrḗntur








Perfect

egoobventus sim
tūobventus sīs
isobventus sit
nōsobventī sīmus
vōsobventī sītis
iīobventī sint

Pluperfect

egoobventus essem
tūobventus essēs
isobventus esset
nōsobventī essēmus
vōsobventī essētis
iīobventī essent

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁ep-der.
3. Proto-Indo-European *h₁épsder.
4. Proto-Indo-European *h₁óp(i)
5. Proto-Italic *op
6. Latin ob
7. Latin ob-
8. Proto-Indo-European *gʷeh₂-?
9. Proto-Indo-European *gʷem-
10. Proto-Indo-European *-yéti
11. Proto-Indo-European *gʷm̥yéti
12. Proto-Italic *gʷəniō
13. Latin veniō
14. Latin obveniō
15. From ob- (“in the direction of; against”) + veniō (“come”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses