obnuntio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of obnuntio

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): obnuntiō

Active Nominal Forms

Infinitive: obnuntī́re
Present participle: obnuntiēns; obnuntiéntis
Future participle: obnuntītúrus
Gerund: obnuntiéndum
Gerundive: obnuntiéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: obnuntī́re
Perfect participle: obnuntī́tum



Active

Indicative

Present

egoobnuntiō
tūobnuntīs
isobnuntit
nōsobnuntī́mus
vōsobnuntī́tis
iīobnuntiunt

Imperfect

egoobnuntiḗbam
tūobnuntiḗbās
isobnuntiḗbat
nōsobnuntiēbā́mus
vōsobnuntiēbā́tis
iīobnuntiḗbant

I Future

egoobnuntiam
tūobnuntiēs
isobnuntiet
nōsobnuntiḗmus
vōsobnuntiḗtis
iīobnuntient

Perfect

egoobnuntī́vī
tūobnuntīvístī
isobnuntī́vit
nōsobnuntī́vimus
vōsobnuntīvístis
iīobnuntīvḗrunt

Pluperfect

egoobnuntī́veram
tūobnuntī́verās
isobnuntī́verat
nōsobnuntīverā́mus
vōsobnuntīverā́tis
iīobnuntī́verant

II Future

egoobnuntíverō
tūobnuntíveris
isobnuntíverit
nōsobnuntivérimus
vōsobnuntivéritis
iīobnuntíverint

Subjunctive

Present

egoobnuntiam
tūobnuntiās
isobnuntiat
nōsobnuntiā́mus
vōsobnuntiā́tis
iīobnuntiant

Imperfect

egoobnuntī́rem
tūobnuntī́rēs
isobnuntī́ret
nōsobnuntīrḗmus
vōsobnuntīrḗtis
iīobnuntī́rent








Perfect

egoobnuntī́verim
tūobnuntī́veris
isobnuntī́verit
nōsobnuntīvérimus
vōsobnuntīvéritis
iīobnuntī́verint

Pluperfect

egoobnuntīvíssem
tūobnuntīvíssēs
isobnuntīvísset
nōsobnuntīvissḗmus
vōsobnuntīvissḗtis
iīobnuntīvíssent

I Imperative

tūobnuntī
vōsobnuntī́te

II Imperative

tūobnuntī́tō
isobnuntī́tō
vōsobnuntītṓte
iīobnuntiúntō

Passive

Indicative

Present

egoobnúntior
tūobnuntī́ris
isobnuntī́tur
nōsobnuntī́mur
vōsobnuntī́minī
iīobnuntiúntur

Imperfect

egoobnuntiḗbar
tūobnuntiēbā́ris
isobnuntiēbā́tur
nōsobnuntiēbā́mur
vōsobnuntiēbā́minī
iīobnuntiēbántur

I Future

egoobnuntiar
tūobnuntiḗris
isobnuntiḗtur
nōsobnuntiḗmur
vōsobnuntiḗminī
iīobnuntiéntur

Perfect

egoobnuntī́tus sum
tūobnuntī́tus es
isobnuntī́tus est
nōsobnuntī́tī sumus
vōsobnuntī́tī estis
iīobnuntī́tī sunt

Pluperfect

egoobnuntī́tus eram
tūobnuntī́tus erās
isobnuntī́tus erat
nōsobnuntī́tī erāmus
vōsobnuntī́tī erātis
iīobnuntī́tī erant

II Future

egoobnuntī́tus erō
tūobnuntī́tus eris
isobnuntī́tus erit
nōsobnuntī́tī erimus
vōsobnuntī́tī eritis
iīobnuntī́tī erunt

Subjunctive

Present

egoobnuntiar
tūobnuntiā́ris
isobnuntiā́tur
nōsobnuntiā́mur
vōsobnuntiā́minī
iīobnuntiā́ntur

Imperfect

egoobnuntī́rer
tūobnuntīrḗris
isobnuntīrḗtur
nōsobnuntīrḗmur
vōsobnuntīrḗminī
iīobnuntīrḗntur








Perfect

egoobnuntī́tus sim
tūobnuntī́tus sīs
isobnuntī́tus sit
nōsobnuntī́tī sīmus
vōsobnuntī́tī sītis
iīobnuntī́tī sint

Pluperfect

egoobnuntī́tus essem
tūobnuntī́tus essēs
isobnuntī́tus esset
nōsobnuntī́tī essēmus
vōsobnuntī́tī essētis
iīobnuntī́tī essent

Verbs conjugated like 'obnuntio'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

From ob- (“against, before”) + nūntiō (“announce”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses