interrumpo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of interrumpo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): interrumpō

Active Nominal Forms

Infinitive: interrúmpere
Present participle: interrumpēns; interrumpéntis
Future participle: interruptúrus
Gerund: interrumpéndum
Gerundive: interrumpéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: interrúmpere
Perfect participle: interruptum



Active

Indicative

Present

egointerrumpō
tūinterrumpis
isinterrumpit
nōsinterrúmpimus
vōsinterrúmpitis
iīinterrumpunt

Imperfect

egointerrumpḗbam
tūinterrumpḗbās
isinterrumpḗbat
nōsinterrumpēbā́mus
vōsinterrumpēbā́tis
iīinterrumpḗbant

I Future

egointerrumpam
tūinterrumpēs
isinterrumpet
nōsinterrumpḗmus
vōsinterrumpḗtis
iīinterrumpent

Perfect

egointerrūpī
tūinterrūpístī
isinterrūpit
nōsinterrūpimus
vōsinterrūpístis
iīinterrūpḗrunt

Pluperfect

egointerrū́peram
tūinterrū́perās
isinterrū́perat
nōsinterrūperā́mus
vōsinterrūperā́tis
iīinterrū́perant

II Future

egointerrū́perō
tūinterrū́peris
isinterrū́perit
nōsinterrūpérimus
vōsinterrūpéritis
iīinterrū́perint

Subjunctive

Present

egointerrumpam
tūinterrumpās
isinterrumpat
nōsinterrumpā́mus
vōsinterrumpā́tis
iīinterrumpant

Imperfect

egointerrumperem
tūinterrumperēs
isinterrumperet
nōsinterrumperḗmus
vōsinterrumperḗtis
iīinterrumperent








Perfect

egointerrū́perim
tūinterrū́peris
isinterrū́perit
nōsinterrūpérimus
vōsinterrūpéritis
iīinterrū́perint

Pluperfect

egointerrūpíssem
tūinterrūpíssēs
isinterrūpísset
nōsinterrūpissḗmus
vōsinterrūpissḗtis
iīinterrūpíssent

I Imperative

tūinterrumpe
vōsinterrúmpite

II Imperative

tūinterrúmpitō
isinterrúmpitō
vōsinterrumpitṓte
iīinterrumpúntō

Passive

Indicative

Present

egointerrumpor
tūinterrúmperis
isinterrúmpitur
nōsinterrúmpimur
vōsinterrumpíminī
iīinterrumpúntur

Imperfect

egointerrumpḗbar
tūinterrumpēbā́ris
isinterrumpēbā́tur
nōsinterrumpēbā́mur
vōsinterrumpēbā́minī
iīinterrumpēbántur

I Future

egointerrumpar
tūinterrumpḗris
isinterrumpḗtur
nōsinterrumpḗmur
vōsinterrumpḗminī
iīinterrumpéntur

Perfect

egointerruptus sum
tūinterruptus es
isinterruptus est
nōsinterruptī sumus
vōsinterruptī estis
iīinterruptī sunt

Pluperfect

egointerruptus eram
tūinterruptus erās
isinterruptus erat
nōsinterruptī erāmus
vōsinterruptī erātis
iīinterruptī erant

II Future

egointerruptus erō
tūinterruptus eris
isinterruptus erit
nōsinterruptī erimus
vōsinterruptī eritis
iīinterruptī erunt

Subjunctive

Present

egointerrumpar
tūinterrumpā́ris
isinterrumpā́tur
nōsinterrumpā́mur
vōsinterrumpā́minī
iīinterrumpā́ntur

Imperfect

egointerrumperer
tūinterrumperḗris
isinterrumperḗtur
nōsinterrumperḗmur
vōsinterrumperḗminī
iīinterrumperḗntur








Perfect

egointerruptus sim
tūinterruptus sīs
isinterruptus sit
nōsinterruptī sīmus
vōsinterruptī sītis
iīinterruptī sint

Pluperfect

egointerruptus essem
tūinterruptus essēs
isinterruptus esset
nōsinterruptī essēmus
vōsinterruptī essētis
iīinterruptī essent

Verbs conjugated like 'interrumpo'

abigo, abrumpo, abscindo, adigo, adimo, affundo, ago, allego, ambigo, circumago, circumfundo, circumlino, circumscindo, coemo, cogo, colligo, collino, como, confringo, confundo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁én
3. Proto-Indo-European *h₁n̥tér
4. Proto-Italic *n̥ter
5. Latin inter
6. Latin inter-
7. Proto-Indo-European *Hrew-?
8. Proto-Indo-European *Hrewp-
9. Proto-Indo-European *-né-
10. Proto-Indo-European *Hrunépti
11. Latin rumpō
12. Latin interrumpō
13. From inter- + rumpō.

Verbs referencing "interrumpo"

Valencian interrompre, French interrompre, Italian interrompere, German, old spelling unterbrechen, Dutch onderbreken, Portuguese interromper.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Amasiam vero regem Iuda filium Ioas filii Ahaziae cepit Ioas rex Israhel in Bethsames et adduxit eum in Hierusalem et interrupit murum Hierusalem a porta Ephraim usque ad portam Anguli quadringentis cubitis

Vulgate Verses