(Ind. Present 1.sg.): interrumpō
Infinitive:
interrúmpere
Present participle:
interrumpēns; interrumpéntis
Future participle:
interruptúrus
Gerund:
interrumpéndum
Gerundive:
interrumpéndus
Infinitive:
interrúmpere
Perfect participle:
interruptum
Present
| ego | interrumpō |
| tū | interrumpis |
| is | interrumpit |
| nōs | interrúmpimus |
| vōs | interrúmpitis |
| iī | interrumpunt |
Imperfect
| ego | interrumpḗbam |
| tū | interrumpḗbās |
| is | interrumpḗbat |
| nōs | interrumpēbā́mus |
| vōs | interrumpēbā́tis |
| iī | interrumpḗbant |
I Future
| ego | interrumpam |
| tū | interrumpēs |
| is | interrumpet |
| nōs | interrumpḗmus |
| vōs | interrumpḗtis |
| iī | interrumpent |
Perfect
| ego | interrūpī |
| tū | interrūpístī |
| is | interrūpit |
| nōs | interrūpimus |
| vōs | interrūpístis |
| iī | interrūpḗrunt |
Pluperfect
| ego | interrū́peram |
| tū | interrū́perās |
| is | interrū́perat |
| nōs | interrūperā́mus |
| vōs | interrūperā́tis |
| iī | interrū́perant |
II Future
| ego | interrū́perō |
| tū | interrū́peris |
| is | interrū́perit |
| nōs | interrūpérimus |
| vōs | interrūpéritis |
| iī | interrū́perint |
Present
| ego | interrumpam |
| tū | interrumpās |
| is | interrumpat |
| nōs | interrumpā́mus |
| vōs | interrumpā́tis |
| iī | interrumpant |
Imperfect
| ego | interrumperem |
| tū | interrumperēs |
| is | interrumperet |
| nōs | interrumperḗmus |
| vōs | interrumperḗtis |
| iī | interrumperent |
Perfect
| ego | interrū́perim |
| tū | interrū́peris |
| is | interrū́perit |
| nōs | interrūpérimus |
| vōs | interrūpéritis |
| iī | interrū́perint |
Pluperfect
| ego | interrūpíssem |
| tū | interrūpíssēs |
| is | interrūpísset |
| nōs | interrūpissḗmus |
| vōs | interrūpissḗtis |
| iī | interrūpíssent |
| tū | interrumpe |
| vōs | interrúmpite |
| tū | interrúmpitō |
| is | interrúmpitō |
| vōs | interrumpitṓte |
| iī | interrumpúntō |
Present
| ego | interrumpor |
| tū | interrúmperis |
| is | interrúmpitur |
| nōs | interrúmpimur |
| vōs | interrumpíminī |
| iī | interrumpúntur |
Imperfect
| ego | interrumpḗbar |
| tū | interrumpēbā́ris |
| is | interrumpēbā́tur |
| nōs | interrumpēbā́mur |
| vōs | interrumpēbā́minī |
| iī | interrumpēbántur |
I Future
| ego | interrumpar |
| tū | interrumpḗris |
| is | interrumpḗtur |
| nōs | interrumpḗmur |
| vōs | interrumpḗminī |
| iī | interrumpéntur |
Perfect
| ego | interruptus sum |
| tū | interruptus es |
| is | interruptus est |
| nōs | interruptī sumus |
| vōs | interruptī estis |
| iī | interruptī sunt |
Pluperfect
| ego | interruptus eram |
| tū | interruptus erās |
| is | interruptus erat |
| nōs | interruptī erāmus |
| vōs | interruptī erātis |
| iī | interruptī erant |
II Future
| ego | interruptus erō |
| tū | interruptus eris |
| is | interruptus erit |
| nōs | interruptī erimus |
| vōs | interruptī eritis |
| iī | interruptī erunt |
Present
| ego | interrumpar |
| tū | interrumpā́ris |
| is | interrumpā́tur |
| nōs | interrumpā́mur |
| vōs | interrumpā́minī |
| iī | interrumpā́ntur |
Imperfect
| ego | interrumperer |
| tū | interrumperḗris |
| is | interrumperḗtur |
| nōs | interrumperḗmur |
| vōs | interrumperḗminī |
| iī | interrumperḗntur |
Perfect
| ego | interruptus sim |
| tū | interruptus sīs |
| is | interruptus sit |
| nōs | interruptī sīmus |
| vōs | interruptī sītis |
| iī | interruptī sint |
Pluperfect
| ego | interruptus essem |
| tū | interruptus essēs |
| is | interruptus esset |
| nōs | interruptī essēmus |
| vōs | interruptī essētis |
| iī | interruptī essent |