insilio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of insilio

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): īnsiliō

Active Nominal Forms

Infinitive: īnsilī́re
Present participle: īnsiliēns; īnsiliéntis
Future participle: īnsultúrus
Gerund: īnsiliéndum
Gerundive: īnsiliéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: īnsilī́re
Perfect participle: īnsultum



Active

Indicative

Present

egoīnsiliō
tūīnsilīs
isīnsilit
nōsīnsilī́mus
vōsīnsilī́tis
iīīnsiliunt

Imperfect

egoīnsiliḗbam
tūīnsiliḗbās
isīnsiliḗbat
nōsīnsiliēbā́mus
vōsīnsiliēbā́tis
iīīnsiliḗbant

I Future

egoīnsiliam
tūīnsiliēs
isīnsiliet
nōsīnsiliḗmus
vōsīnsiliḗtis
iīīnsilient

Perfect

egoīnsiluī
tūīnsiluístī
isīnsilúit
nōsīnsilúimus
vōsīnsiluístis
iīīnsiluḗrunt

Pluperfect

egoīnsilúeram
tūīnsilúerās
isīnsilúerat
nōsīnsiluerā́mus
vōsīnsiluerā́tis
iīīnsilúerant

II Future

egoīnsilúerō
tūīnsilúeris
isīnsilúerit
nōsīnsiluérimus
vōsīnsiluéritis
iīīnsilúerint

Subjunctive

Present

egoīnsiliam
tūīnsiliās
isīnsiliat
nōsīnsiliā́mus
vōsīnsiliā́tis
iīīnsiliant

Imperfect

egoīnsilī́rem
tūīnsilī́rēs
isīnsilī́ret
nōsīnsilīrḗmus
vōsīnsilīrḗtis
iīīnsilī́rent








Perfect

egoīnsilúerim
tūīnsilúeris
isīnsilúerit
nōsīnsiluérimus
vōsīnsiluéritis
iīīnsilúerint

Pluperfect

egoīnsiluíssem
tūīnsiluíssēs
isīnsiluísset
nōsīnsiluissḗmus
vōsīnsiluissḗtis
iīīnsiluíssent

I Imperative

tūīnsilī
vōsīnsilī́te

II Imperative

tūīnsilī́tō
isīnsilī́tō
vōsīnsilītṓte
iīīnsiliúntō

Passive

Indicative

Present

egoīnsílior
tūīnsilī́ris
isīnsilī́tur
nōsīnsilī́mur
vōsīnsilī́minī
iīīnsiliúntur

Imperfect

egoīnsiliḗbar
tūīnsiliēbā́ris
isīnsiliēbā́tur
nōsīnsiliēbā́mur
vōsīnsiliēbā́minī
iīīnsiliēbántur

I Future

egoīnsiliar
tūīnsiliḗris
isīnsiliḗtur
nōsīnsiliḗmur
vōsīnsiliḗminī
iīīnsiliéntur

Perfect

egoīnsultus sum
tūīnsultus es
isīnsultus est
nōsīnsultī sumus
vōsīnsultī estis
iīīnsultī sunt

Pluperfect

egoīnsultus eram
tūīnsultus erās
isīnsultus erat
nōsīnsultī erāmus
vōsīnsultī erātis
iīīnsultī erant

II Future

egoīnsultus erō
tūīnsultus eris
isīnsultus erit
nōsīnsultī erimus
vōsīnsultī eritis
iīīnsultī erunt

Subjunctive

Present

egoīnsiliar
tūīnsiliā́ris
isīnsiliā́tur
nōsīnsiliā́mur
vōsīnsiliā́minī
iīīnsiliā́ntur

Imperfect

egoīnsilī́rer
tūīnsilīrḗris
isīnsilīrḗtur
nōsīnsilīrḗmur
vōsīnsilīrḗminī
iīīnsilīrḗntur








Perfect

egoīnsultus sim
tūīnsultus sīs
isīnsultus sit
nōsīnsultī sīmus
vōsīnsultī sītis
iīīnsultī sint

Pluperfect

egoīnsultus essem
tūīnsultus essēs
isīnsultus esset
nōsīnsultī essēmus
vōsīnsultī essētis
iīīnsultī essent

Verbs conjugated like 'insilio'

assilio, circumsilio, desilio, dissilio, exsilio, insilio, prosilio, resilio, salio, transilio,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁én
3. Proto-Italic *en
4. Proto-Italic *en-
5. Latin in-
6. Latin saliō
7. Latin īnsiliō
8. From in- + saliō.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • et vidit Matthathias et doluit et contremuerunt renes eius et ascendit furor eius secundum iudicium legis et insiliens trucidavit eum super aram
  • ut cessavit autem loquens insiluit in eos subito et contritus est Seron et exercitus eius in conspectu ipsius
  • et insiliet in te spiritus Domini et prophetabis cum eis et mutaberis in virum alium
  • ibunt directae emissiones fulgorum et tamquam a bene curvato arcu nubium exterminabuntur et ad certum locum insilient
  • et insiliens homo in eos in quo erat daemonium pessimum et dominatus amborum invaluit contra eos ita ut nudi et vulnerati effugerent de domo illa

Vulgate Verses

  • (I Samuel 10:10) veneruntque ad praedictum collem et ecce cuneus prophetarum obvius ei et insilivit super eum spiritus Dei et prophetavit in medio eorum And when they came thither to the hill, behold, a company of prophets met him; and the Spirit of God came upon him, and he prophesied among them.
  • (I Samuel 11:6) et insilivit spiritus Domini in Saul cum audisset verba haec et iratus est furor eius nimis And the Spirit of God came upon Saul when he heard those tidings, and his anger was kindled greatly.