evincio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of evincio

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): ēvinciō

Active Nominal Forms

Infinitive: ēvincī́re
Present participle: ēvinciēns; ēvinciéntis
Future participle: ēvīnctúrus
Gerund: ēvinciéndum
Gerundive: ēvinciéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: ēvincī́re
Perfect participle: ēvīnctum



Active

Indicative

Present

egoēvinciō
tūēvincīs
isēvincit
nōsēvincī́mus
vōsēvincī́tis
iīēvinciunt

Imperfect

egoēvinciḗbam
tūēvinciḗbās
isēvinciḗbat
nōsēvinciēbā́mus
vōsēvinciēbā́tis
iīēvinciḗbant

I Future

egoēvinciam
tūēvinciēs
isēvinciet
nōsēvinciḗmus
vōsēvinciḗtis
iīēvincient

Perfect

egoēvīnxī
tūēvīnxístī
isēvīnxit
nōsēvīnximus
vōsēvīnxístis
iīēvīnxḗrunt

Pluperfect

egoēvī́nxeram
tūēvī́nxerās
isēvī́nxerat
nōsēvīnxerā́mus
vōsēvīnxerā́tis
iīēvī́nxerant

II Future

egoēvī́nxerō
tūēvī́nxeris
isēvī́nxerit
nōsēvīnxérimus
vōsēvīnxéritis
iīēvī́nxerint

Subjunctive

Present

egoēvinciam
tūēvinciās
isēvinciat
nōsēvinciā́mus
vōsēvinciā́tis
iīēvinciant

Imperfect

egoēvincī́rem
tūēvincī́rēs
isēvincī́ret
nōsēvincīrḗmus
vōsēvincīrḗtis
iīēvincī́rent








Perfect

egoēvī́nxerim
tūēvī́nxeris
isēvī́nxerit
nōsēvīnxérimus
vōsēvīnxéritis
iīēvī́nxerint

Pluperfect

egoēvīnxíssem
tūēvīnxíssēs
isēvīnxísset
nōsēvīnxissḗmus
vōsēvīnxissḗtis
iīēvīnxíssent

I Imperative

tūēvincī
vōsēvincī́te

II Imperative

tūēvincī́tō
isēvincī́tō
vōsēvincītṓte
iīēvinciúntō

Passive

Indicative

Present

egoēvíncior
tūēvincī́ris
isēvincī́tur
nōsēvincī́mur
vōsēvincī́minī
iīēvinciúntur

Imperfect

egoēvinciḗbar
tūēvinciēbā́ris
isēvinciēbā́tur
nōsēvinciēbā́mur
vōsēvinciēbā́minī
iīēvinciēbántur

I Future

egoēvinciar
tūēvinciḗris
isēvinciḗtur
nōsēvinciḗmur
vōsēvinciḗminī
iīēvinciéntur

Perfect

egoēvīnctus sum
tūēvīnctus es
isēvīnctus est
nōsēvīnctī sumus
vōsēvīnctī estis
iīēvīnctī sunt

Pluperfect

egoēvīnctus eram
tūēvīnctus erās
isēvīnctus erat
nōsēvīnctī erāmus
vōsēvīnctī erātis
iīēvīnctī erant

II Future

egoēvīnctus erō
tūēvīnctus eris
isēvīnctus erit
nōsēvīnctī erimus
vōsēvīnctī eritis
iīēvīnctī erunt

Subjunctive

Present

egoēvinciar
tūēvinciā́ris
isēvinciā́tur
nōsēvinciā́mur
vōsēvinciā́minī
iīēvinciā́ntur

Imperfect

egoēvincī́rer
tūēvincīrḗris
isēvincīrḗtur
nōsēvincīrḗmur
vōsēvincīrḗminī
iīēvincīrḗntur








Perfect

egoēvīnctus sim
tūēvīnctus sīs
isēvīnctus sit
nōsēvīnctī sīmus
vōsēvīnctī sītis
iīēvīnctī sint

Pluperfect

egoēvīnctus essem
tūēvīnctus essēs
isēvīnctus esset
nōsēvīnctī essēmus
vōsēvīnctī essētis
iīēvīnctī essent

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁éǵʰs
3. Proto-Italic *eks
4. Latin ex
5. Latin ex-
6. Latin vinciō
7. Latin ēvinciō
8. From ex- + vinciō (“bind, tie up”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses