assentio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of assentio

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): assentiō

Active Nominal Forms

Infinitive: assentī́re
Present participle: assentiēns; assentiéntis
Future participle: assēnsúrus
Gerund: assentiéndum
Gerundive: assentiéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: assentī́re
Perfect participle: assēnsum



Active

Indicative

Present

egoassentiō
tūassentīs
isassentit
nōsassentī́mus
vōsassentī́tis
iīassentiunt

Imperfect

egoassentiḗbam
tūassentiḗbās
isassentiḗbat
nōsassentiēbā́mus
vōsassentiēbā́tis
iīassentiḗbant

I Future

egoassentiam
tūassentiēs
isassentiet
nōsassentiḗmus
vōsassentiḗtis
iīassentient

Perfect

egoassēnsī
tūassēnsístī
isassēnsit
nōsassēnsimus
vōsassēnsístis
iīassēnsḗrunt

Pluperfect

egoassḗnseram
tūassḗnserās
isassḗnserat
nōsassēnserā́mus
vōsassēnserā́tis
iīassḗnserant

II Future

egoassḗnserō
tūassḗnseris
isassḗnserit
nōsassēnsérimus
vōsassēnséritis
iīassḗnserint

Subjunctive

Present

egoassentiam
tūassentiās
isassentiat
nōsassentiā́mus
vōsassentiā́tis
iīassentiant

Imperfect

egoassentī́rem
tūassentī́rēs
isassentī́ret
nōsassentīrḗmus
vōsassentīrḗtis
iīassentī́rent








Perfect

egoassḗnserim
tūassḗnseris
isassḗnserit
nōsassēnsérimus
vōsassēnséritis
iīassḗnserint

Pluperfect

egoassēnsíssem
tūassēnsíssēs
isassēnsísset
nōsassēnsissḗmus
vōsassēnsissḗtis
iīassēnsíssent

I Imperative

tūassentī
vōsassentī́te

II Imperative

tūassentī́tō
isassentī́tō
vōsassentītṓte
iīassentiúntō

Passive

Indicative

Present

egoasséntior
tūassentī́ris
isassentī́tur
nōsassentī́mur
vōsassentī́minī
iīassentiúntur

Imperfect

egoassentiḗbar
tūassentiēbā́ris
isassentiēbā́tur
nōsassentiēbā́mur
vōsassentiēbā́minī
iīassentiēbántur

I Future

egoassentiar
tūassentiḗris
isassentiḗtur
nōsassentiḗmur
vōsassentiḗminī
iīassentiéntur

Perfect

egoassēnsus sum
tūassēnsus es
isassēnsus est
nōsassēnsī sumus
vōsassēnsī estis
iīassēnsī sunt

Pluperfect

egoassēnsus eram
tūassēnsus erās
isassēnsus erat
nōsassēnsī erāmus
vōsassēnsī erātis
iīassēnsī erant

II Future

egoassēnsus erō
tūassēnsus eris
isassēnsus erit
nōsassēnsī erimus
vōsassēnsī eritis
iīassēnsī erunt

Subjunctive

Present

egoassentiar
tūassentiā́ris
isassentiā́tur
nōsassentiā́mur
vōsassentiā́minī
iīassentiā́ntur

Imperfect

egoassentī́rer
tūassentīrḗris
isassentīrḗtur
nōsassentīrḗmur
vōsassentīrḗminī
iīassentīrḗntur








Perfect

egoassēnsus sim
tūassēnsus sīs
isassēnsus sit
nōsassēnsī sīmus
vōsassēnsī sītis
iīassēnsī sint

Pluperfect

egoassēnsus essem
tūassēnsus essēs
isassēnsus esset
nōsassēnsī essēmus
vōsassēnsī essētis
iīassēnsī essent

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₂éd
3. Proto-Italic *ad
4. Proto-Italic *ad-
5. Latin ad-
6. Proto-Indo-European *sent-der.
7. Proto-Italic *sentiō
8. Latin sentiō
9. Latin assentiō
10. From ad- + sentiō.

Verbs referencing "assentio"

Spanish asentir.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses