decumbo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of decumbo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): decumbō

Active Nominal Forms

Infinitive: decúmbere
Present participle: decumbēns; decumbéntis
Future participle: decubitúrus
Gerund: decumbéndum
Gerundive: decumbéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: decúmbere
Perfect participle: decubitum



Active

Indicative

Present

egodecumbō
tūdecumbis
isdecumbit
nōsdecúmbimus
vōsdecúmbitis
iīdecumbunt

Imperfect

egodecumbḗbam
tūdecumbḗbās
isdecumbḗbat
nōsdecumbēbā́mus
vōsdecumbēbā́tis
iīdecumbḗbant

I Future

egodecumbam
tūdecumbēs
isdecumbet
nōsdecumbḗmus
vōsdecumbḗtis
iīdecumbent

Perfect

egodecubuī
tūdecubuístī
isdecubúit
nōsdecubúimus
vōsdecubuístis
iīdecubuḗrunt

Pluperfect

egodecubúeram
tūdecubúerās
isdecubúerat
nōsdecubuerā́mus
vōsdecubuerā́tis
iīdecubúerant

II Future

egodecubúerō
tūdecubúeris
isdecubúerit
nōsdecubuérimus
vōsdecubuéritis
iīdecubúerint

Subjunctive

Present

egodecumbam
tūdecumbās
isdecumbat
nōsdecumbā́mus
vōsdecumbā́tis
iīdecumbant

Imperfect

egodecumberem
tūdecumberēs
isdecumberet
nōsdecumberḗmus
vōsdecumberḗtis
iīdecumberent








Perfect

egodecubúerim
tūdecubúeris
isdecubúerit
nōsdecubuérimus
vōsdecubuéritis
iīdecubúerint

Pluperfect

egodecubuíssem
tūdecubuíssēs
isdecubuísset
nōsdecubuissḗmus
vōsdecubuissḗtis
iīdecubuíssent

I Imperative

tūdecumbe
vōsdecúmbite

II Imperative

tūdecúmbitō
isdecúmbitō
vōsdecumbitṓte
iīdecumbúntō

Passive

Indicative

Present

egodecumbor
tūdecúmberis
isdecúmbitur
nōsdecúmbimur
vōsdecumbíminī
iīdecumbúntur

Imperfect

egodecumbḗbar
tūdecumbēbā́ris
isdecumbēbā́tur
nōsdecumbēbā́mur
vōsdecumbēbā́minī
iīdecumbēbántur

I Future

egodecumbar
tūdecumbḗris
isdecumbḗtur
nōsdecumbḗmur
vōsdecumbḗminī
iīdecumbéntur

Perfect

egodecubitus sum
tūdecubitus es
isdecubitus est
nōsdecubitī sumus
vōsdecubitī estis
iīdecubitī sunt

Pluperfect

egodecubitus eram
tūdecubitus erās
isdecubitus erat
nōsdecubitī erāmus
vōsdecubitī erātis
iīdecubitī erant

II Future

egodecubitus erō
tūdecubitus eris
isdecubitus erit
nōsdecubitī erimus
vōsdecubitī eritis
iīdecubitī erunt

Subjunctive

Present

egodecumbar
tūdecumbā́ris
isdecumbā́tur
nōsdecumbā́mur
vōsdecumbā́minī
iīdecumbā́ntur

Imperfect

egodecumberer
tūdecumberḗris
isdecumberḗtur
nōsdecumberḗmur
vōsdecumberḗminī
iīdecumberḗntur








Perfect

egodecubitus sim
tūdecubitus sīs
isdecubitus sit
nōsdecubitī sīmus
vōsdecubitī sītis
iīdecubitī sint

Pluperfect

egodecubitus essem
tūdecubitus essēs
isdecubitus esset
nōsdecubitī essēmus
vōsdecubitī essētis
iīdecubitī essent

Verbs conjugated like 'decumbo'

accumbo, alo, assero, attexo, colo, concino, confremo, congemo, consero, consulo, contexo, contremo, decumbo, desero, discumbo, dissero, edissero, evomo, excolo, exsero, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *de
3. Proto-Indo-European *-h₁
4. Proto-Indo-European *déh₁
5. Proto-Italic *dē
6. Latin dē
7. Latin dē-
8. Proto-Indo-European *ḱewb-
9. Proto-Italic *kumbō
10. Latin *cumbō
11. Latin dēcumbō
12. From dē- + *cumbō.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • decumbebat autem socrus Simonis febricitans et statim dicunt ei de illa

Vulgate Verses

  • (Marcus 1:30) decumbebat autem socrus Simonis febricitans et statim dicunt ei de illa But Simon's wife's mother lay sick of a fever, and anon they tell him of her.