convivo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of convivo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): convivō

Active Nominal Forms

Infinitive: convívere
Present participle: convivēns; convivéntis
Future participle: convīctúrus
Gerund: convivéndum
Gerundive: convivéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: convívere
Perfect participle: convīctum



Active

Indicative

Present

egoconvivō
tūconvivis
isconvivit
nōsconvívimus
vōsconvívitis
iīconvivunt

Imperfect

egoconvivḗbam
tūconvivḗbās
isconvivḗbat
nōsconvivēbā́mus
vōsconvivēbā́tis
iīconvivḗbant

I Future

egoconvivam
tūconvivēs
isconvivet
nōsconvivḗmus
vōsconvivḗtis
iīconvivent

Perfect

egoconvīxī
tūconvīxístī
isconvīxit
nōsconvīximus
vōsconvīxístis
iīconvīxḗrunt

Pluperfect

egoconvī́xeram
tūconvī́xerās
isconvī́xerat
nōsconvīxerā́mus
vōsconvīxerā́tis
iīconvī́xerant

II Future

egoconvī́xerō
tūconvī́xeris
isconvī́xerit
nōsconvīxérimus
vōsconvīxéritis
iīconvī́xerint

Subjunctive

Present

egoconvivam
tūconvivās
isconvivat
nōsconvivā́mus
vōsconvivā́tis
iīconvivant

Imperfect

egoconviverem
tūconviverēs
isconviveret
nōsconviverḗmus
vōsconviverḗtis
iīconviverent








Perfect

egoconvī́xerim
tūconvī́xeris
isconvī́xerit
nōsconvīxérimus
vōsconvīxéritis
iīconvī́xerint

Pluperfect

egoconvīxíssem
tūconvīxíssēs
isconvīxísset
nōsconvīxissḗmus
vōsconvīxissḗtis
iīconvīxíssent

I Imperative

tūconvive
vōsconvívite

II Imperative

tūconvívitō
isconvívitō
vōsconvivitṓte
iīconvivúntō

Passive

Indicative

Present

egoconvivor
tūconvíveris
isconvívitur
nōsconvívimur
vōsconvivíminī
iīconvivúntur

Imperfect

egoconvivḗbar
tūconvivēbā́ris
isconvivēbā́tur
nōsconvivēbā́mur
vōsconvivēbā́minī
iīconvivēbántur

I Future

egoconvivar
tūconvivḗris
isconvivḗtur
nōsconvivḗmur
vōsconvivḗminī
iīconvivéntur

Perfect

egoconvīctus sum
tūconvīctus es
isconvīctus est
nōsconvīctī sumus
vōsconvīctī estis
iīconvīctī sunt

Pluperfect

egoconvīctus eram
tūconvīctus erās
isconvīctus erat
nōsconvīctī erāmus
vōsconvīctī erātis
iīconvīctī erant

II Future

egoconvīctus erō
tūconvīctus eris
isconvīctus erit
nōsconvīctī erimus
vōsconvīctī eritis
iīconvīctī erunt

Subjunctive

Present

egoconvivar
tūconvivā́ris
isconvivā́tur
nōsconvivā́mur
vōsconvivā́minī
iīconvivā́ntur

Imperfect

egoconviverer
tūconviverḗris
isconviverḗtur
nōsconviverḗmur
vōsconviverḗminī
iīconviverḗntur








Perfect

egoconvīctus sim
tūconvīctus sīs
isconvīctus sit
nōsconvīctī sīmus
vōsconvīctī sītis
iīconvīctī sint

Pluperfect

egoconvīctus essem
tūconvīctus essēs
isconvīctus esset
nōsconvīctī essēmus
vōsconvīctī essētis
iīconvīctī essent

Verbs conjugated like 'convivo'

convivo, vivo,

Verbs similar to 'convivo'

concavo, concido, concieo, concino, concio, concito, condico, condio, configo, coniveo,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *ḱe?
3. Proto-Indo-European *ḱóm
4. Proto-Italic *kom
5. Proto-Italic *kom-
6. Latin con-
7. Proto-Indo-European *gʷeyh₃-
8. Proto-Indo-European *-wós
9. Proto-Indo-European *gʷih₃wós
10. Proto-Indo-European *-eti
11. Proto-Indo-European *gʷíh₃weti
12. Proto-Italic *gʷīwō
13. Latin vīvō
14. Latin convīvō
15. From con- + vīvō.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • si habes convivet tecum et evacuabit te et ipse non dolebit super te
  • neque enim fuit domus patris mei nisi morti obnoxia domino meo regi tu autem posuisti me servum tuum inter convivas mensae tuae quid igitur habeo iustae querellae aut quid possum ultra vociferari ad regem
  • non ad condemnationem dico praedixi enim quod in cordibus nostris estis ad conmoriendum et ad convivendum
  • proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum sciens quoniam communicabit mecum de bonis et erit adlocutio cogitationis et taedii mei
  • fidelis sermo nam si conmortui sumus et convivemus

Vulgate Verses

  • (II Timotheus 2:11) fidelis sermo nam si conmortui sumus et convivemus It is a faithful saying: For if we be dead with him, we shall also live with him:
  • (Ecclesiasticus 13:6) si habes convivet tecum et evacuabit te et ipse non dolebit super te