conor – Latin verb conjugation

Latin verb forms of conor

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): cōnor

Active Nominal Forms

Infinitive: Present participle: cōnāns; cōnántis
Future participle: cōnātúrus
Gerund: cōnándum
Gerundive: cōnándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: Perfect participle: cōnā́tum



Active

Indicative

Present

Imperfect

I Future

Perfect

Pluperfect

II Future

Subjunctive

Present

Imperfect








Perfect

Pluperfect

I Imperative

tūcōnā́re
vōscōnā́minī

II Imperative

tūcōnā́tor
iscōnā́tor
iīcōnántor

Passive

Indicative

Present

egocōnor
tūcōnā́ris
iscōnā́tur
nōscōnā́mur
vōscōnā́minī
iīcōnántur

Imperfect

egocōnā́bar
tūcōnābā́ris
iscōnābā́tur
nōscōnābā́mur
vōscōnābā́minī
iīcōnābántur

I Future

egocōnā́bor
tūcōnā́beris
iscōnā́bitur
nōscōnā́bimur
vōscōnābíminī
iīcōnābúntur

Perfect

egocōnā́tus sum
tūcōnā́tus es
iscōnā́tus est
nōscōnā́tī sumus
vōscōnā́tī estis
iīcōnā́tī sunt

Pluperfect

egocōnā́tus eram
tūcōnā́tus erās
iscōnā́tus erat
nōscōnā́tī erāmus
vōscōnā́tī erātis
iīcōnā́tī erant

II Future

egocōnā́tus erō
tūcōnā́tus eris
iscōnā́tus erit
nōscōnā́tī erimus
vōscōnā́tī eritis
iīcōnā́tī erunt

Subjunctive

Present

egocōner
tūcōnḗris
iscōnḗtur
nōscōnḗmur
vōscōnḗminī
iīcōnḗntur

Imperfect

egocōnā́rer
tūcōnārḗris
iscōnārḗtur
nōscōnārḗmur
vōscōnārḗminī
iīcōnārḗntur








Perfect

egocōnā́tus sim
tūcōnā́tus sīs
iscōnā́tus sit
nōscōnā́tī sīmus
vōscōnā́tī sītis
iīcōnā́tī sint

Pluperfect

egocōnā́tus essem
tūcōnā́tus essēs
iscōnā́tus esset
nōscōnā́tī essēmus
vōscōnā́tī essētis
iīcōnā́tī essent

Verbs conjugated like 'conor'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'conor'

cano, ceno, coeo, cogo, colo, coloro, como, condo, confior, conitor,

Translations

Etymology

From Proto-Italic *kōnāje/o-, itself possibly from Proto-Indo-European *kṓnh₁-ie-, from root *ken- (“to set oneself in motion”). De Vaan favors an explanation from Proto-Indo-European *ḱōn-eh₂-ie- (verb), from Proto-Indo-European *ḱōn-o- (adjective), from Proto-Indo-European *ḱon-o-, from *ken-. De Vaan suggests that it is also possible that it may derive from a root noun *ḱṓn- (“ascent”). This noun may have undergone a semantic shift from "ascent" to "effort" or "attempt." Compare Serbo-Croatian канити.

Verbs referencing "conor"

Macedonian кани.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • noli resistere contra faciem potentis nec coneris contra ictum fluvii
  • peccator transgrediens mandata Domini incidet in promissionem nequa et qui conatur multa agere incidet in iudicium
  • sicut enim novae domus architecto de universa structura curandum est ei vero qui pingere conatur quae apta sunt ad ornatum exquirenda sunt ita aestimandum est et in nobis
  • sed ut intellexerunt conatum Lysimachi alii lapides alii fustes validos arripere quidam vero cinerem in Lysimachum iacere
  • cumque arrepta esset navis et non posset conari in ventum data nave flatibus ferebamur

Vulgate Verses

  • (Actus Apostolorum 27:15) cumque arrepta esset navis et non posset conari in ventum data nave flatibus ferebamur And when the ship was caught, and could not bear up into the wind, we let her drive.
  • (Ecclesiasticus 29:26) peccator transgrediens mandata Domini incidet in promissionem nequa et qui conatur multa agere incidet in iudicium
  • (I Machabaeus 6:20) et coirent simul et obsederunt eos anno centesimo quinquagesimo et fecerunt ballistas et machinas
  • (II Machabaeus 2:30) sicut enim novae domus architecto de universa structura curandum est ei vero qui pingere conatur quae apta sunt ad ornatum exquirenda sunt ita aestimandum est et in nobis
  • ( 1:28) et non est Iosias reversus super currum suum, sed expugnare eum conabatur, non adtendens verbum prophetiae ex ore Domini.