Formes no personals
Infinitiu:
arromançar
Gerundi:
arromançant
Participi:
arromançat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | arromanço |
| tu | arromances |
| ell | arromança |
| nos. | arromancem |
| vos. | arromanceu |
| ells | arromancen |
Perfet
| jo | he arromançat |
| tu | has arromançat |
| ell | ha arromançat |
| nos. | hem arromançat |
| vos. | heu arromançat |
| ells | han arromançat |
Imperfet
| jo | arromançava |
| tu | arromançaves |
| ell | arromançava |
| nos. | arromançàvem |
| vos. | arromançàveu |
| ells | arromançaven |
Plusquamperfet
| jo | havia arromançat |
| tu | havies arromançat |
| ell | havia arromançat |
| nos. | havíem arromançat |
| vos. | havíeu arromançat |
| ells | havien arromançat |
Futur simple
| jo | arromançaré |
| tu | arromançaràs |
| ell | arromançarà |
| nos. | arromançarem |
| vos. | arromançareu |
| ells | arromançaran |
Futur perfet
| jo | hauré arromançat |
| tu | hauràs arromançat |
| ell | haurà arromançat |
| nos. | haurem arromançat |
| vos. | haureu arromançat |
| ells | hauran arromançat |
Passat simple
| jo | arromancí |
| tu | arromançares |
| ell | arromançà |
| nos. | arromançàrem |
| vos. | arromançàreu |
| ells | arromançaren |
Passat anterior
| jo | haguí arromançat |
| tu | hagueres arromançat |
| ell | hagué arromançat |
| nos. | haguérem arromançat |
| vos. | haguéreu arromançat |
| ells | haguéren arromançat |
Passat perifràstic
| jo | vaig arromançar |
| tu | vas arromançar |
| ell | va arromançar |
| nos. | vam arromançar |
| vos. | vau arromançar |
| ells | van arromançar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver arromançat |
| tu | vas haver arromançat |
| ell | va haver arromançat |
| nos. | vam haver arromançat |
| vos. | vau haver arromançat |
| ells | van haver arromançat |
Condicional
| jo | arromançaria |
| tu | arromançaries |
| ell | arromançaria |
| nos. | arromançaríem |
| vos. | arromançaríeu |
| ells | arromançarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera arromançat |
| tu | hauries; hagueres arromançat |
| ell | hauria; haguera arromançat |
| nos. | hauríem; haguérem arromançat |
| vos. | hauríeu; haguéreu arromançat |
| ells | haurien; hagueren arromançat |
Subjuntiu
Present
| jo | arromanci |
| tu | arromancis |
| ell | arromanci |
| nos. | arromancem |
| vos. | arromanceu |
| ells | arromancin |
Perfet
| jo | hagi arromançat |
| tu | hagis arromançat |
| ell | hagi arromançat |
| nos. | hàgim arromançat |
| vos. | hàgiu arromançat |
| ells | hagin arromançat |
Imperfet
| jo | arromancés |
| tu | arromancessis |
| ell | arromancés |
| nos. | arromancéssim |
| vos. | arromancéssiu |
| ells | arromancessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués arromançat |
| tu | haguessis arromançat |
| ell | hagués arromançat |
| nos. | haguéssim arromançat |
| vos. | haguéssiu arromançat |
| ells | haguessin arromançat |
Imperative
| tu | arromança |
| ell | arromanci |
| nos. | arromancem |
| vos. | arromanceu |
| ells | arromancin |
Verbs conjugated like 'arromançar'
abalançar-se,
abonançar,
abraçar,
acaçar,
aciençar,
acunçar,
adreçar,
afermançar,
agençar,
ajaçar,
alçar,
amaçar,
amenaçar,
amigrançar,
amistançar,
aparençar,
apedaçar,
aplaçar,
arromançar,
atraçar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'arromançar'
arromangar,
arremangar,
abonançar,
afermançar,
arramadar,
arramassar,
arranar,
arrancar,
arranjar,
arroentar,
Translations
Etymology
Additional Information
arromançar [s. XIV; de
romanç]
v tr Posar en romanç o llengua vulgar romànica (allò que és escrit en una llengua clàssica).