Formes no personals
Infinitiu:
agreujar
Gerundi:
agreujant
Participi:
Cognates
-
Indicatiu
Present
| me'n | agreujo |
| te'n | agreuges |
| se'n | agreuja |
| ens en | agreugem |
| us en | agreugeu |
| se'n | agreugen |
Perfet
| me'n | he agreujat |
| te'n | has agreujat |
| se'n | ha agreujat |
| ens en | hem agreujat |
| us en | heu agreujat |
| se'n | han agreujat |
Imperfet
| me'n | agreujava |
| te'n | agreujaves |
| se'n | agreujava |
| ens en | agreujàvem |
| us en | agreujàveu |
| se'n | agreujaven |
Plusquamperfet
| me'n | havia agreujat |
| te'n | havies agreujat |
| se'n | havia agreujat |
| ens en | havíem agreujat |
| us en | havíeu agreujat |
| se'n | havien agreujat |
Futur simple
| me'n | agreujaré |
| te'n | agreujaràs |
| se'n | agreujarà |
| ens en | agreujarem |
| us en | agreujareu |
| se'n | agreujaran |
Futur perfet
| me'n | hauré agreujat |
| te'n | hauràs agreujat |
| se'n | haurà agreujat |
| ens en | haurem agreujat |
| us en | haureu agreujat |
| se'n | hauran agreujat |
Passat simple
| me'n | agreugí |
| te'n | agreujares |
| se'n | agreujà |
| ens en | agreujàrem |
| us en | agreujàreu |
| se'n | agreujaren |
Passat anterior
| me'n | haguí agreujat |
| te'n | hagueres agreujat |
| se'n | hagué agreujat |
| ens en | haguérem agreujat |
| us en | haguéreu agreujat |
| se'n | haguéren agreujat |
Passat perifràstic
| me'n | vaig agreujar |
| te'n | vas agreujar |
| se'n | va agreujar |
| ens en | vam agreujar |
| us en | vau agreujar |
| se'n | van agreujar |
Passat anterior perifràsticr
| me'n | vaig haver agreujat |
| te'n | vas haver agreujat |
| se'n | va haver agreujat |
| ens en | vam haver agreujat |
| us en | vau haver agreujat |
| se'n | van haver agreujat |
Condicional
| me'n | agreujaria |
| te'n | agreujaries |
| se'n | agreujaria |
| ens en | agreujaríem |
| us en | agreujaríeu |
| se'n | agreujarien |
Condicional perfet
| me'n | hauria; haguera agreujat |
| te'n | hauries; hagueres agreujat |
| se'n | hauria; haguera agreujat |
| ens en | hauríem; haguérem agreujat |
| us en | hauríeu; haguéreu agreujat |
| se'n | haurien; hagueren agreujat |
Subjuntiu
Present
| me'n | agreugi |
| te'n | agreugis |
| se'n | agreugi |
| ens en | agreugem |
| us en | agreugeu |
| se'n | agreugin |
Perfet
| me'n | hagi agreujat |
| te'n | hagis agreujat |
| se'n | hagi agreujat |
| ens en | hàgim agreujat |
| us en | hàgiu agreujat |
| se'n | hagin agreujat |
Imperfet
| me'n | agreugés |
| te'n | agreugessis |
| se'n | agreugés |
| ens en | agreugéssim |
| us en | agreugéssiu |
| se'n | agreugessin |
Plusquamperfet
| me'n | hagués agreujat |
| te'n | haguessis agreujat |
| se'n | hagués agreujat |
| ens en | haguéssim agreujat |
| us en | haguéssiu agreujat |
| se'n | haguessin agreujat |
Imperative
| te'n | agreuja |
| se'n | agreugi |
| ens en | agreugem |
| us en | agreugeu |
| se'n | agreugin |
Verbs conjugated like 'agreujar-se'
abreujar,
abrilejar,
aflonjar,
agostejar,
agrejar,
agreujar,
aguniejar,
aiguabarrejar-se,
aigualejar,
airejar,
al.lotejar,
albardanejar,
alcavotejar,
alejar,
aletejar,
allancejar,
allejar,
alleujar,
allotjar,
altejar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'agreujar-se'
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
agreujar [s. XIV; del ll. vg.
*aggreviare (v.
greu)]
v 1 tr Fer més greu (una falta, un mal, etc). Els fets agreugen la situació.
2 pron Fer-se més greu un mal,
empitjorar un malalt, un òrgan malalt, etc. El malalt cada dia s'agreuja més.
3 tr Inferir un greuge (a algú). Vés amb compte de no agreujar-lo.
a_greu_jar.