Nominal Forms
Infinitiv:
a încuviinţa
Infinitiv compus:
a fi încuviinţat
Gerunziu:
încuviinţând
Participiu:
încuviinţat
Cognates
-
Long Infinitive
Indicativ
Prezent
| eu | încuviinţez |
| tu | încuviinţezi |
| el | încuviinţează |
| noi | încuviinţăm |
| voi | încuviinţaţi |
| ei | încuviinţează |
Perfect compus
| eu | am încuviinţat |
| tu | ai încuviinţat |
| el | a încuviinţat |
| noi | am încuviinţat |
| voi | aţi încuviinţat |
| ei | au încuviinţat |
Imperfect
| eu | încuviinţam |
| tu | încuviinţai |
| el | încuviinţa |
| noi | încuviinţam |
| voi | încuviinţaţi |
| ei | încuviinţau |
Mai mult ca perfect
| eu | încuviinţasem |
| tu | încuviinţaseşi |
| el | încuviinţase |
| noi | încuviinţaserăm |
| voi | încuviinţaserăţi |
| ei | încuviinţaseră |
Perfect simplu
| eu | încuviinţai |
| tu | încuviinţaşi |
| el | încuviinţă |
| noi | încuviinţarăm |
| voi | încuviinţarăţi |
| ei | încuviinţară |
Viitor I
| eu | voi încuviinţa |
| tu | vei încuviinţa |
| el | va încuviinţa |
| noi | vom încuviinţa |
| voi | veţi încuviinţa |
| ei | vor încuviinţa |
Viitor II
| eu | voi fi încuviinţat |
| tu | vei fi încuviinţat |
| el | va fi încuviinţat |
| noi | vom fi încuviinţat |
| voi | veţi fi încuviinţat |
| ei | vor fi încuviinţat |
Viitor I (popular)
| eu | o să încuviinţez |
| tu | o să încuviinţezi |
| el | o să încuviinţeze |
| noi | o să încuviinţăm |
| voi | o să încuviinţaţi |
| ei | o să încuviinţeze |
Viitor II (popular)
| eu | am să fi încuviinţat |
| tu | ai să fi încuviinţat |
| el | are să fi încuviinţat |
| noi | avem să fi încuviinţat |
| voi | aveţi să fi încuviinţat |
| ei | au să fi încuviinţat |
Viitor I (popular)
| eu | oi încuviinţa |
| tu | îi încuviinţa |
| el | a încuviinţa |
| noi | om încuviinţa |
| voi | îţi încuviinţa |
| ei | or încuviinţa |
Subjonctiv
Prezent
| eu | încuviinţez |
| tu | încuviinţezi |
| el | încuviinţeze |
| noi | încuviinţăm |
| voi | încuviinţaţi |
| ei | încuviinţeze |
Perfect compus
| eu | fi încuviinţat |
| tu | fi încuviinţat |
| el | fi încuviinţat |
| noi | fi încuviinţat |
| voi | fi încuviinţat |
| ei | fi încuviinţat |
Conditional
Prezent
| eu | aş încuviinţa |
| tu | ai încuviinţa |
| el | ar încuviinţa |
| noi | am încuviinţa |
| voi | aţi încuviinţa |
| ei | ar încuviinţa |
Perfect
| eu | aş fi încuviinţat |
| tu | ai fi încuviinţat |
| el | ar fi încuviinţat |
| noi | am fi încuviinţat |
| voi | aţi fi încuviinţat |
| ei | ar fi încuviinţat |
Prezent
Imperative
| tu | încuviinţează |
| voi | încuviinţaţi |
Verbs conjugated like 'încuviinţa'
şampaniza,
şantaja,
şarja,
şchiopăta,
şcolariza,
şicana,
şifona,
şofa,
ştampila,
ştanţa,
şuta,
abandona,
abona,
aborda,
absenta,
abstractiza,
abuza,
acţiona,
accelera,
accentua, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'încuviinţa'
înfiinţa,
cuvinta,
închina,
închinga,
înclina,
încovoia,
încovriga,
încuia,
încuiba,
încunoştinţa,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- accepta
- primi, admite, aproba, consimţi
- sancţiona
- aproba, confirma, statornici, consfinţi
- permite
- îngădui, aproba, autoriza, admite
- îngădui
- permite, admite, tolera, consimţi, învoi, păsui, întârzia, zăbovi
- concede
- îngădui, permite, ceda
- admite
- accepta, consimţi, aproba, îngădui, permite
Etymology
Additional Information
Sample Sentences