Nominal Forms
Infinitif:
forfaire
Participe présent:
forfaisant /fɔʁ.fə.zɑ̃/
Participe passé
forfait /fɔʁ.fɛ/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | forfais /fɔʁ.fɛ/ |
| tu | forfais /fɔʁ.fɛ/ |
| il;elle;on | forfait /fɔʁ.fɛ/ |
| nous | forfaisons /fɔʁ.fə.zɔ̃/ |
| vous | forfaites /fɔʁ.fɛt/ |
| ils;elles | forfont /fɔʁ.fɔ̃/ |
Passé composé
| j' | ai forfait |
| tu | as forfait |
| il;elle;on | a forfait |
| nous | avons forfait |
| vous | avez forfait |
| ils;elles | ont forfait |
Imparfait
| je | forfaisais /fɔʁ.fə.zɛ/ |
| tu | forfaisais /fɔʁ.fə.zɛ/ |
| il;elle;on | forfaisait /fɔʁ.fə.zɛ/ |
| nous | forfaisions /fɔʁ.fə.zjɔ̃/ |
| vous | forfaisiez /fɔʁ.fə.zje/ |
| ils;elles | forfaisaient /fɔʁ.fə.zɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais forfait |
| tu | avais forfait |
| il;elle;on | avait forfait |
| nous | avions forfait |
| vous | aviez forfait |
| ils;elles | avaient forfait |
Futur simple
| je | forferai /fɔʁ.fə.ʁe/ |
| tu | forferas /fɔʁ.fə.ʁa/ |
| il;elle;on | forfera /fɔʁ.fə.ʁa/ |
| nous | forferons /fɔʁ.fə.ʁɔ̃/ |
| vous | forferez /fɔʁ.fə.ʁe/ |
| ils;elles | forferont /fɔʁ.fə.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai forfait |
| tu | auras forfait |
| il;elle;on | aura forfait |
| nous | aurons forfait |
| vous | aurez forfait |
| ils;elles | auront forfait |
Passé simple
| je | forfis /fɔʁ.fi/ |
| tu | forfis /fɔʁ.fi/ |
| il;elle;on | forfit /fɔʁ.fi/ |
| nous | forfîmes /fɔʁ.fim/ |
| vous | forfîtes /fɔʁ.fit/ |
| ils;elles | forfirent /fɔʁ.fiʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus forfait |
| tu | eus forfait |
| il;elle;on | eut forfait |
| nous | eûmes forfait |
| vous | eûtes forfait |
| ils;elles | eurent forfait |
Subjonctif
Présent
| je | forfasse /fɔʁ.fas/ |
| tu | forfasses /fɔʁ.fas/ |
| il;elle;on | forfasse /fɔʁ.fas/ |
| nous | forfassions /fɔʁ.fa.sjɔ̃/ |
| vous | forfassiez /fɔʁ.fa.sje/ |
| ils;elles | forfassent /fɔʁ.fas/ |
Passé composé
| j' | aie forfait |
| tu | aies forfait |
| il;elle;on | ait forfait |
| nous | ayons forfait |
| vous | ayez forfait |
| ils;elles | aient forfait |
Imparfait
| je | forfisse /fɔʁ.fis/ |
| tu | forfisses /fɔʁ.fis/ |
| il;elle;on | forfît /fɔʁ.fi/ |
| nous | forfissions /fɔʁ.fi.sjɔ̃/ |
| vous | forfissiez /fɔʁ.fi.sje/ |
| ils;elles | forfissent /fɔʁ.fis/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse forfait |
| tu | eusses forfait |
| il;elle;on | eût forfait |
| nous | eussions forfait |
| vous | eussiez forfait |
| ils;elles | eussent forfait |
Conditionnel
Présent
| je | forferais /fɔʁ.fə.ʁɛ/ |
| tu | forferais /fɔʁ.fə.ʁɛ/ |
| il;elle;on | forferait /fɔʁ.fə.ʁɛ/ |
| nous | forferions /fɔʁ.fə.ʁjɔ̃/ |
| vous | forferiez /fɔʁ.fə.ʁje/ |
| ils;elles | forferaient /fɔʁ.fə.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais forfait |
| tu | aurais forfait |
| il;elle;on | aurait forfait |
| nous | aurions forfait |
| vous | auriez forfait |
| ils;elles | auraient forfait |
Imperatif
| tu | forfais /fɔʁ.fɛ/ |
| nous | forfaisons /fɔʁ.fə.zɔ̃/ |
| vous | forfaites /fɔʁ.fɛt/ |
Verbs conjugated like 'forfaire'
contrefaire,
défaire,
faire,
forfaire,
malfaire,
méfaire,
parfaire,
redéfaire,
refaire,
satisfaire,
stupéfaire,
surfaire,
Verbs similar to 'forfaire'
parfaire,
surfaire,
braire,
confire,
défaire,
faire,
forcir,
forclore,
frire,
malfaire,
Translations
Etymology
From Old French forfaire. See: Old French '
forfaire'.
Additional Information
forfaire. v. n. faire quelque chose contre le devoir. Il ne se dit guère qu'en termes de Jurisprudence, et en parlant De la prévarication d'un magistrat.
Si un juge vient à forfaire.
Forfaire à son honneur, se dit D'une fille ou d'une femme qui se laisse corrompre. Elle a forfait à son honneur.
En Droit féodal, Forfaire un fief, Le rendre confiscable de droit au profit du
seigneur féodal, par quelque outrage, quelque trahison, etc. Dans cette phrase, Forfaire est actif.
Sample Sentences