Nominal Forms
Infinitif:
avérer
Participe présent:
avérant /a.ve.ʁɑ̃/
Participe passé
avéré /a.ve.ʁe/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| j' | avère /a.vɛʁ/ |
| tu | avères /a.vɛʁ/ |
| il;elle;on | avère /a.vɛʁ/ |
| nous | avérons /a.ve.ʁɔ̃/ |
| vous | avérez /a.ve.ʁe/ |
| ils;elles | avèrent /a.vɛʁ/ |
Passé composé
| j' | ai avéré |
| tu | as avéré |
| il;elle;on | a avéré |
| nous | avons avéré |
| vous | avez avéré |
| ils;elles | ont avéré |
Imparfait
| j' | avérais /a.ve.ʁɛ/ |
| tu | avérais /a.ve.ʁɛ/ |
| il;elle;on | avérait /a.ve.ʁɛ/ |
| nous | avérions /a.ve.ʁjɔ̃/ |
| vous | avériez /a.ve.ʁje/ |
| ils;elles | avéraient /a.ve.ʁɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais avéré |
| tu | avais avéré |
| il;elle;on | avait avéré |
| nous | avions avéré |
| vous | aviez avéré |
| ils;elles | avaient avéré |
Futur simple
| j' | avérerai /a.vɛ.ʁə.ʁe; a.ve.ʁə.ʁe/ |
| tu | avéreras /a.vɛ.ʁə.ʁa; a.ve.ʁə.ʁa/ |
| il;elle;on | avérera /a.vɛ.ʁə.ʁa; a.ve.ʁə.ʁa/ |
| nous | avérerons /a.vɛ.ʁə.ʁɔ̃; a.ve.ʁə.ʁɔ̃/ |
| vous | avérerez /a.vɛ.ʁə.ʁe; a.ve.ʁə.ʁe/ |
| ils;elles | avéreront /a.vɛ.ʁə.ʁɔ̃; a.ve.ʁə.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai avéré |
| tu | auras avéré |
| il;elle;on | aura avéré |
| nous | aurons avéré |
| vous | aurez avéré |
| ils;elles | auront avéré |
Passé simple
| j' | avérai /a.ve.ʁe/ |
| tu | avéras /a.ve.ʁa/ |
| il;elle;on | avéra /a.ve.ʁa/ |
| nous | avérâmes /a.ve.ʁam/ |
| vous | avérâtes /a.ve.ʁat/ |
| ils;elles | avérèrent /a.ve.ʁɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus avéré |
| tu | eus avéré |
| il;elle;on | eut avéré |
| nous | eûmes avéré |
| vous | eûtes avéré |
| ils;elles | eurent avéré |
Subjonctif
Présent
| j' | avère /a.vɛʁ/ |
| tu | avères /a.vɛʁ/ |
| il;elle;on | avère /a.vɛʁ/ |
| nous | avérions /a.ve.ʁjɔ̃/ |
| vous | avériez /a.ve.ʁje/ |
| ils;elles | avèrent /a.vɛʁ/ |
Passé composé
| j' | aie avéré |
| tu | aies avéré |
| il;elle;on | ait avéré |
| nous | ayons avéré |
| vous | ayez avéré |
| ils;elles | aient avéré |
Imparfait
| j' | avérasse /a.ve.ʁas/ |
| tu | avérasses /a.ve.ʁas/ |
| il;elle;on | avérât /a.ve.ʁa/ |
| nous | avérassions /a.ve.ʁa.sjɔ̃/ |
| vous | avérassiez /a.ve.ʁa.sje/ |
| ils;elles | avérassent /a.ve.ʁas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse avéré |
| tu | eusses avéré |
| il;elle;on | eût avéré |
| nous | eussions avéré |
| vous | eussiez avéré |
| ils;elles | eussent avéré |
Conditionnel
Présent
| j' | avérerais /a.vɛ.ʁə.ʁɛ; a.ve.ʁə.ʁɛ/ |
| tu | avérerais /a.vɛ.ʁə.ʁɛ; a.ve.ʁə.ʁɛ/ |
| il;elle;on | avérerait /a.vɛ.ʁə.ʁɛ; a.ve.ʁə.ʁɛ/ |
| nous | avérerions /a.vɛ.ʁə.ʁjɔ̃; a.ve.ʁə.ʁjɔ̃/ |
| vous | avéreriez /a.vɛ.ʁə.ʁje; a.ve.ʁə.ʁje/ |
| ils;elles | avéreraient /a.vɛ.ʁə.ʁɛ; a.ve.ʁə.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais avéré |
| tu | aurais avéré |
| il;elle;on | aurait avéré |
| nous | aurions avéré |
| vous | auriez avéré |
| ils;elles | auraient avéré |
Imperatif
| tu | avère /a.vɛʁ/ |
| nous | avérons /a.ve.ʁɔ̃/ |
| vous | avérez /a.ve.ʁe/ |
Verbs conjugated like 'avérer'
abcéder,
abécher,
accéder,
accélérer,
aciérer,
adhérer,
adultérer,
affréter,
afférer,
agglomérer,
allitérer,
allécher,
alléguer,
altérer,
aléser,
anhéler,
appéter,
arriérer,
assécher,
asséner, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'avérer'
acérer,
aérer,
aciérer,
adhérer,
adirer,
adorer,
afférer,
agurer,
airer,
aléser,
Translations
Etymology
From Old French averer, from Early Medieval Latin advērō, derived from Latin vērus (“true”). See: Old French '
averer'.
Verbs referencing "avérer"
English
aver.
Additional Information
avérer. v. a. s'assurer et faire voir qu'une chose est vraie.
On a avéré ce fait--là. C'est une chose qu'on ne peut avérer. Avéré, ée.
Avéré, ée. participe. C'est un fait avéré.
Une chose avérée.