strengja – Icelandic verb conjugation

Icelandic verb forms of strengja

Nominal Forms

Infinitive: strengja
First participle: hafa strengt
Second participle: strengt

Cognates

-

Indicative

Present

égstrengi
þústrengir
hannstrengir
viðstrengjum
þiðstrengið
þeirstrengja

Perfect

éghef strengt
þúhefur strengt
hannhefur strengt
viðhöfum strengt
þiðhafið strengt
þeirhafa strengt

Past

égstrengdi
þústrengdir
hannstrengdi
viðstrengdum
þiðstrengduð
þeirstrengdu

Pluperfect

éghafði strengt
þúhafðir strengt
hannhafði strengt
viðhöfðum strengt
þiðhöfðuð strengt
þeirhöfðu strengt

Future

égmun strengja
þúmunt strengja
hannmun strengja
viðmunum strengja
þiðmunuð strengja
þeirmunu strengja

Future Perfect

égmun hafa strengt
þúmunt hafa strengt
hannmun hafa strengt
viðmunum hafa strengt
þiðmunuð hafa strengt
þeirmunu hafa strengt

Subjunctive

Present

égstrengi
þústrengir
hannstrengi
viðstrengjum
þiðstrengið
þeirstrengi

Perfect

éghafi strengt
þúhafir strengt
hannhafi strengt
viðhöfum strengt
þiðhafið strengt
þeirhafi strengt

Past

égstrengdi
þústrengdir
hannstrengdi
viðstrengdum
þiðstrengduð
þeirstrengdu

Pluperfect

éghefði strengt
þúhefðir strengt
hannhefði strengt
viðhefðum strengt
þiðhefðuð strengt
þeirhefðu strengt

Conditional

Present

égmundi strengja
þúmundir strengja
hannmundi strengja
viðmundum strengja
þiðmunduð strengja
þeirmundu strengja

Past conditional

égmundi hafa strengt
þúmundir hafa strengt
hannmundi hafa strengt
viðmundum hafa strengt
þiðmunduð hafa strengt
þeirmundu hafa strengt

Imperative

þústreng
viðstrengjum
þiðstrengið

Sample Sentences

Etymology

Translations