Nominal Forms
Infinitive: merja
First participle: hafa marið
Second participle: marið
Indicative
Present
| ég | mer |
| þú | merð |
| hann | mer |
| við | merjum |
| þið | merjið |
| þeir | merja |
Perfect
| ég | hef marið |
| þú | hefur marið |
| hann | hefur marið |
| við | höfum marið |
| þið | hafið marið |
| þeir | hafa marið |
Past
| ég | marði |
| þú | marðir |
| hann | marði |
| við | mörðum |
| þið | mörðuð |
| þeir | mörðu |
Pluperfect
| ég | hafði marið |
| þú | hafðir marið |
| hann | hafði marið |
| við | höfðum marið |
| þið | höfðuð marið |
| þeir | höfðu marið |
Future
| ég | mun merja |
| þú | munt merja |
| hann | mun merja |
| við | munum merja |
| þið | munuð merja |
| þeir | munu merja |
Future Perfect
| ég | mun hafa marið |
| þú | munt hafa marið |
| hann | mun hafa marið |
| við | munum hafa marið |
| þið | munuð hafa marið |
| þeir | munu hafa marið |
Subjunctive
Present
| ég | merji |
| þú | merjir |
| hann | merji |
| við | merjum |
| þið | merjið |
| þeir | merji |
Perfect
| ég | hafi marið |
| þú | hafir marið |
| hann | hafi marið |
| við | höfum marið |
| þið | hafið marið |
| þeir | hafi marið |
Past
| ég | merði |
| þú | merðir |
| hann | merði |
| við | merðum |
| þið | merðuð |
| þeir | merðu |
Pluperfect
| ég | hefði marið |
| þú | hefðir marið |
| hann | hefði marið |
| við | hefðum marið |
| þið | hefðuð marið |
| þeir | hefðu marið |
Conditional
Present
| ég | mundi merja |
| þú | mundir merja |
| hann | mundi merja |
| við | mundum merja |
| þið | munduð merja |
| þeir | mundu merja |
Past conditional
| ég | mundi hafa marið |
| þú | mundir hafa marið |
| hann | mundi hafa marið |
| við | mundum hafa marið |
| þið | munduð hafa marið |
| þeir | mundu hafa marið |
Imperative
| þú | mer |
| við | merjum |
| þið | merjið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse merja, from Proto-Germanic *marjaną. See: Proto-Germanic '
*marjaną'.
Verbs referencing "merja"
English
mar.
Verbs similar to 'merja'
berja,
erja,
herja,
melja,
merkja,
myrja,
verja,
bera,
byrja,
deyja,
Translations