Nominal Forms
Infinitive: höggva
First participle: hafa höggvið; höggið; hoggið
Second participle: höggvið; höggið; hoggið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | hegg |
| þú | heggur |
| hann | heggur |
| við | höggvum |
| þið | höggvið |
| þeir | höggva |
Perfect
| ég | hef höggvið; höggið; hoggið |
| þú | hefur höggvið; höggið; hoggið |
| hann | hefur höggvið; höggið; hoggið |
| við | höfum höggvið; höggið; hoggið |
| þið | hafið höggvið; höggið; hoggið |
| þeir | hafa höggvið; höggið; hoggið |
Past
| ég | hjó |
| þú | hjóst |
| hann | hjó |
| við | hjuggum |
| þið | hjugguð |
| þeir | hjuggu |
Pluperfect
| ég | hafði höggvið; höggið; hoggið |
| þú | hafðir höggvið; höggið; hoggið |
| hann | hafði höggvið; höggið; hoggið |
| við | höfðum höggvið; höggið; hoggið |
| þið | höfðuð höggvið; höggið; hoggið |
| þeir | höfðu höggvið; höggið; hoggið |
Future
| ég | mun höggva |
| þú | munt höggva |
| hann | mun höggva |
| við | munum höggva |
| þið | munuð höggva |
| þeir | munu höggva |
Future Perfect
| ég | mun hafa höggvið; höggið; hoggið |
| þú | munt hafa höggvið; höggið; hoggið |
| hann | mun hafa höggvið; höggið; hoggið |
| við | munum hafa höggvið; höggið; hoggið |
| þið | munuð hafa höggvið; höggið; hoggið |
| þeir | munu hafa höggvið; höggið; hoggið |
Subjunctive
Present
| ég | höggvi |
| þú | höggvir |
| hann | höggvi |
| við | höggvum |
| þið | höggvið |
| þeir | höggvi |
Perfect
| ég | hafi höggvið; höggið; hoggið |
| þú | hafir höggvið; höggið; hoggið |
| hann | hafi höggvið; höggið; hoggið |
| við | höfum höggvið; höggið; hoggið |
| þið | hafið höggvið; höggið; hoggið |
| þeir | hafi höggvið; höggið; hoggið |
Past
| ég | hyggi |
| þú | hyggir |
| hann | hyggi |
| við | hyggjum |
| þið | hyggjuð |
| þeir | hyggju |
Pluperfect
| ég | hefði höggvið; höggið; hoggið |
| þú | hefðir höggvið; höggið; hoggið |
| hann | hefði höggvið; höggið; hoggið |
| við | hefðum höggvið; höggið; hoggið |
| þið | hefðuð höggvið; höggið; hoggið |
| þeir | hefðu höggvið; höggið; hoggið |
Conditional
Present
| ég | mundi höggva |
| þú | mundir höggva |
| hann | mundi höggva |
| við | mundum höggva |
| þið | munduð höggva |
| þeir | mundu höggva |
Past conditional
| ég | mundi hafa höggvið; höggið; hoggið |
| þú | mundir hafa höggvið; höggið; hoggið |
| hann | mundi hafa höggvið; höggið; hoggið |
| við | mundum hafa höggvið; höggið; hoggið |
| þið | munduð hafa höggvið; höggið; hoggið |
| þeir | mundu hafa höggvið; höggið; hoggið |
Imperative
| þú | höggv |
| við | höggvum |
| þið | höggvið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse hǫggva, from Proto-Germanic *hawwaną. Cognate with Danish hugge, Swedish hugga. See: Proto-Germanic '
*hawwaną', Danish '
hugge', Swedish '
hugga'.
Verbs referencing "höggva"
English
hew, Old English
heawan, Luxembourgish
haen.
Verbs conjugated like 'höggva'
höggva,
Verbs similar to 'höggva'
döggva,
böggla,
hugga,
hyggja,
bölva,
byggja,
eggja,
haga,
hanga,
hegna,
Translations