Hyphenation: haih‧tu‧a
Indicative
Present
| Sg.1 | haihun |
| Sg.2 | haihut |
| Sg.3 | haihtuu |
| Pl.1 | haihumma |
| Pl.2 | haihutta |
| Pl.3 | haihtuut; haihtuvat; haihutaa |
| Impersonal | haihutaa |
Imperfect
| Sg.1 | haihuin |
| Sg.2 | haihuit |
| Sg.3 | haihtui |
| Pl.1 | haihuimma |
| Pl.2 | haihuitta |
| Pl.3 | haihtuit; haihtuivat; haihuttii |
| Impersonal | haihuttii |
Conditional
| Sg.1 | haihtuisin |
| Sg.2 | haihtuisit |
| Sg.3 | haihtuis |
| Pl.1 | haihtuisimma |
| Pl.2 | haihtuisitta |
| Pl.3 | haihtuisiit; haihtuisivat; haihuttais |
| Impersonal | haihuttais |
Potential
| Sg.1 | haihtunen |
| Sg.2 | haihtunet |
| Sg.3 | haihtunoo |
| Pl.1 | haihtunemma |
| Pl.2 | haihtunetta |
| Pl.3 | haihtunoot |
| Impersonal | haihuttannoo |
Imperative
| Sg.2 | haihtuist; haihu |
| Sg.3 | haihtukoo |
| Pl.2 | haihtukaa |
| Pl.3 | haihtukoot |
| Impersonal | haihuttakkoo |
Infinitives
| I Infinitive | haihtua |
| II Infinitive, inessive | haihtujees |
| II Infinitive, instructive | haihtuen |
| III Infinitive, illative | haihtumaa |
| III Infinitive, inessive | haihtumaas |
| III Infinitive, elative | haihtumast |
| III Infinitive, abessive | haihtumata |
| IV Infinitive, nominative | haihtumiin |
| IV Infinitive, partitive | haihtumista; haihtumist |
Participles
| Active Present | haihtuva |
| Passive Present | haihuttava |
| Active Past | haihtunt; haihtunut |
| Passive Past | haihuttu |
Verbs conjugated like haihtua
sittua,
vaihtua,
haihtua,
aattua,
mahtua,
tarttua,
taittua,
tottua,
puuttua,
muuttua,
kaatua,
suuttua,
Etymology
Akin to Finnish haihtua (“to fade away”). See: Finnish with old forms '
haihtua'.
Sample Sentences