Infinitive
| Nominative | witen |
| Genitive | witens |
| Dative | witene |
Participles
| Present | witende |
| Past | gewēten |
Indicative
Present
| 1st sing. | wite |
| 2nd sing. | wijts; wites |
| 3rd sing. | wijt; witet |
| 1st plur. | witen |
| 2nd plur. | wijt; witet |
| 3rd plur. | witen |
Past
| 1st sing. | wêet |
| 2nd sing. | wēets; wētes |
| 3rd sing. | wêet |
| 1st plur. | wēten |
| 2nd plur. | wēet; wētet |
| 3rd plur. | wēten |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | wite |
| 2nd sing. | wijts; wites |
| 3rd sing. | wite |
| 1st plur. | witen |
| 2nd plur. | wijt; witet |
| 3rd plur. | witen |
Past
| 1st sing. | wēte |
| 2nd sing. | wētes |
| 3rd sing. | wēte |
| 1st plur. | wēten |
| 2nd plur. | wētet |
| 3rd plur. | wēten |
Imperative
| Singular | wijt; wite |
| Plural | wijt; witet |
Verbs conjugated like witen
witen,
Etymology
From Old Dutch wītan, from Proto-Germanic *wītaną. See: Proto-Germanic '
*wītaną'.
Verbs referencing "witen"
Dutch
wijten.
Sample Sentences
Cognates
-