Infinitive
| Nominative | wiken |
| Genitive | wikens |
| Dative | wikene |
Participles
| Present | wikende |
| Past | gewēken |
Indicative
Present
| 1st sing. | wike |
| 2nd sing. | wijcs; wikes |
| 3rd sing. | wijct; wiket |
| 1st plur. | wiken |
| 2nd plur. | wijct; wiket |
| 3rd plur. | wiken |
Past
| 1st sing. | wêec |
| 2nd sing. | wēecs; wēkes |
| 3rd sing. | wêec |
| 1st plur. | wēken |
| 2nd plur. | wēect; wēket |
| 3rd plur. | wēken |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | wike |
| 2nd sing. | wijcs; wikes |
| 3rd sing. | wike |
| 1st plur. | wiken |
| 2nd plur. | wijct; wiket |
| 3rd plur. | wiken |
Past
| 1st sing. | wēke |
| 2nd sing. | wēkes |
| 3rd sing. | wēke |
| 1st plur. | wēken |
| 2nd plur. | wēket |
| 3rd plur. | wēken |
Imperative
| Singular | wijc; wike |
| Plural | wijct; wiket |
Verbs conjugated like wiken
wiken,
Etymology
From Old Dutch *wīcan
Verbs referencing "wiken"
Dutch
wijken.
Sample Sentences
Cognates
-