Infinitive
| Nominative | dwingen |
| Genitive | dwingens |
| Dative | dwingene |
Participles
| Present | dwingende |
| Past | gedwongen |
Indicative
Present
| 1st sing. | dwinge |
| 2nd sing. | dwincs; dwinges |
| 3rd sing. | dwinct; dwinget |
| 1st plur. | dwingen |
| 2nd plur. | dwinct; dwinget |
| 3rd plur. | dwingen |
Past
| 1st sing. | dwanc |
| 2nd sing. | dwoncs; dwonges |
| 3rd sing. | dwanc |
| 1st plur. | dwongen |
| 2nd plur. | dwonct; dwonget |
| 3rd plur. | dwongen |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | dwinge |
| 2nd sing. | dwincs; dwinges |
| 3rd sing. | dwinge |
| 1st plur. | dwingen |
| 2nd plur. | dwinct; dwinget |
| 3rd plur. | dwingen |
Past
| 1st sing. | dwonge |
| 2nd sing. | dwonges |
| 3rd sing. | dwonge |
| 1st plur. | dwongen |
| 2nd plur. | dwonget |
| 3rd plur. | dwongen |
Imperative
| Singular | dwinc; dwinge |
| Plural | dwinct; dwinget |
Verbs conjugated like dwingen
dwingen,
Etymology
From Old Dutch *thwingan
Verbs referencing "dwingen"
Dutch
dwingen.
Sample Sentences
Cognates
-