Infinitive
| Nominative | danken |
| Genitive | dankens |
| Dative | dankene |
Indicative
Present
| 1st sing. | danke |
| 2nd sing. | dancs; dankes |
| 3rd sing. | danct; danket |
| 1st plur. | danken |
| 2nd plur. | danct; danket |
| 3rd plur. | danken |
Past
Subjunctive
Present
| 1st sing. | danke |
| 2nd sing. | dancs; dankes |
| 3rd sing. | danke |
| 1st plur. | danken |
| 2nd plur. | danct; danket |
| 3rd plur. | danken |
Past
Imperative
| Singular | danc; danke |
| Plural | danct; danket |
Etymology
From Old Dutch thancon. Equivalent to dank + -en. See: Old Dutch 'thancon'.
Verbs referencing "danken"
Dutch
danken.
Sample Sentences
Cognates
-