anbringe – Norwegian verb conjugation

Norwegian verb forms of anbringe

Nominal Forms

Infinitive: anbringe
Present participle: Past participle: anbrakt

Cognates

-

Indicative

Present

jeganbringer
duanbringer
hananbringer
vianbringer
dereanbringer
deanbringer

Present Perfect

jeghar anbrakt
duhar anbrakt
hanhar anbrakt
vihar anbrakt
derehar anbrakt
dehar anbrakt

Past

jeganbrakte
duanbrakte
hananbrakte
vianbrakte
dereanbrakte
deanbrakte

Past Perfect

jeghadde anbrakt
duhadde anbrakt
hanhadde anbrakt
vihadde anbrakt
derehadde anbrakt
dehadde anbrakt

Future

jegvil anbringe
duvil anbringe
hanvil anbringe
vivil anbringe
derevil anbringe
devil anbringe

Future Perfect

jegvil ha anbrakt
duvil ha anbrakt
hanvil ha anbrakt
vivil ha anbrakt
derevil ha anbrakt
devil ha anbrakt

Conditional

Present

jegville anbringe
duville anbringe
hanville anbringe
viville anbringe
dereville anbringe
deville anbringe

Perfect

jegville ha anbrakt
duville ha anbrakt
hanville ha anbrakt
viville ha anbrakt
dereville ha anbrakt
deville ha anbrakt

Imperative

duanbring

Translations

Etymology

Synonyms & Antonyms

Sample Sentences

  • Gunnar Heggen hadde anbragt sin bagage paa trillens baksæte. Han kjælte for hesten og snakket med den, mens han ventet paa damerne. (Jenny)
  • Dr. Broager anbragte hvert øieblik sin svarte mustasche paa Jennys haand. Naar hun trak den til sig, forsøkte han sig bare paa hendes nakne arm. Sin anden haand hadde han faat placert bak hende i sofaen, og de sat saa [...] (Jenny)