ræscettan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of ræscettan

Infinitive

ræsċettan
ræsċettenne

Participles

Presentræsċettende
Past(ġe)ræsċeted; (ġe)ræsċett; (ġe)ræsċet

Indicative

Present

1st sing.ræsċette
2nd sing.ræsċetst
3rd sing.ræsċett; ræsċet
1st plur.ræsċettaþ
2nd plur.ræsċettaþ
3rd plur.ræsċettaþ

Past

1st sing.ræsċette
2nd sing.ræsċettest
3rd sing.ræsċette
1st plur.ræsċetton
2nd plur.ræsċetton
3rd plur.ræsċetton

Subjunctive

Present

1st sing.ræsċette
2nd sing.ræsċette
3rd sing.ræsċette
1st plur.ræsċetten
2nd plur.ræsċetten
3rd plur.ræsċetten

Past

1st sing.ræsċette
2nd sing.ræsċette
3rd sing.ræsċette
1st plur.ræsċetten
2nd plur.ræsċetten
3rd plur.ræsċetten

Imperative

Singularræsċete
Pluralræsċettaþ

Verbs conjugated like 'ræscettan'

ræscettan,

Etymology

From Proto-West Germanic *raskuttjan, from Proto-Germanic *raskutjaną, equivalent to *ræsċ + -ettan. See: Proto-Germanic '*raskutjaną'.

Sample Sentences

Cognates

-