vara – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of vara

Nominal Forms

Infinitive: vara; væra
Past Participle: varin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækæm; ær
þūæst
hanær
vī(r)ærum
ī(r)ærin
þē(r)æru; æra; aru

Preterite

iak;iækvar; uas
þūvart; uast
hanvar; uas
vī(r)vārom
ī(r)vārin
þē(r)vāro

Conjunctive

Present

iak;iæksē; sēi; sī; æri; væri
þūsē; sēi; sī; æri; væri
hansē; sēi; sī; æri; væri
vī(r)sēin; varin; værin
ī(r)sēn; vari; værin
þē(r)sē

Preterite

iak;iækvāre
þūvāre
hanvāre
vī(r)vārom
ī(r)vārin
þē(r)vārin

Imperative

þūæ
vī(r)ærum
ī(r)ærin

Verbs conjugated like 'vara'

vara, væra,

Verbs similar to 'vara'

fara, væra, varþa, vaþa, aka, bæra, føra, gala, gapa, gøra,

Etymology

Inherited from Old Norse vera, earlier vesa, from Proto-Germanic *wesaną. Cognate with Danish være, Icelandic vera. See: Old Norse 'vera', Old Norse 'vera', Proto-Germanic '*wesaną', Danish 'være', Icelandic 'vera'.

Verbs referencing "vara"

Swedish vara.