Nominal Forms
Infinitive:
stā; standa
Past Participle:
standin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | stār |
| þū | stār |
| han | stār |
| vī(r) | stām |
| ī(r) | stān |
| þē(r) | stā; stāa |
Preterite
| iak;iæk | stōþ |
| þū | stōþt |
| han | stōþ |
| vī(r) | stōþom |
| ī(r) | stōþin |
| þē(r) | stōþo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | stāe |
| þū | stāe |
| han | stāe |
| vī(r) | stāom |
| ī(r) | stāin |
| þē(r) | stāin |
Preterite
| iak;iæk | stōþe |
| þū | stōþe |
| han | stōþe |
| vī(r) | stōþom |
| ī(r) | stōþin |
| þē(r) | stōþin |
Verbs similar to 'standa'
blanda,
klanda,
sænda,
skænda,
skynda,
stena,
stinga,
stinka,
stønia,
stynia,
Etymology
From Old Norse standa, from Proto-Germanic *standaną, from Proto-Indo-European *steh₂-. See: Proto-Germanic '
*standaną'.
Verbs referencing "standa"
Swedish
stånda.